- Tekil Mesaj gösterimi - Allah'a soz verdim


	Ebu'd Derda... O, bir sahabiydi. Cocuklarini cok severdi. Onlarin midesine haram lokma girmemesi icin elinden geleni yapardi. Sabah namazlarini hep Peygamberimizin arkasinda kilardi. Namaza giderken cocuklarini rahatsiz etmemeye dikkat ederdi. Bir ara camiye gec gelip erken gitmeye basladi. Oysa o camiden en son cikanlardandi. Bu durum Efendimizin dikkatini cekti : "Ya Ebu' Derda, sen camiye once gelip sonra gittigin halde neden gec gelip erkenden gidiyorsun?" Ebu'Derda : "Ya Resulallah! Benim komsumun kapisinin onundeki hurma agaclarinin dallari evimizin bahcesine sarkmaktadir. Bu sebeple dallardaki olgun hurmalar bizim kapinin onune dusmektedir. Sabah namazina gelirken o hurmalari toplayip komsumun bahcesine koyuyorum. Bunun icin gec kaliyorum. Erken gitmemin sebebi ise, ben camideyken yeni hurmalar dokuluyor. Namazi kilar kilmaz cikip gidiyorum ki cocuklar uyanmadan hurmalari toplayip yine komsumun bahcesine koyayim... Aksi halde cocuklar, komsumun hurmalarindan yemis olabilirler! Halbuki ben cocuklarima haram lokma yedirmemek icin Allah'a soz verdim. Hem bu sozumu yerine getirmis oluyorum, hemde komsumu rahatsiz etmek istemiyorum." Bunun uzerine Peygamberimiz bu sahabeyi kutlayarak ona dua etti. Gunumuzde nice babalar, kendi imanlarini kurtarip ibadet pesinde kosarken cocuklarini ihmal etmektedirler. Cocuklarinin sucunu annelerine yukleyip : "Senin dogurdugun cocuktan ne hayir gelir!" diyebilmektedirler. Acaba boyle demekle kendilerini kurtarabilirler mi? Gulay Atasoy 'un 'Ornek Anne Nasil Olur' isimli eserinin 48-49 sayfalarindan alintidir (Nesil yayinlari)