|
IslamGul Dostu
Profilime Git
|
Ölüm ne anlatir...?
 |
|
 |
 |
Selamun aleykum.
Kalbin atislari, dogumla baslayan ölüm bestesinin mirildanmalari midir...? Her besik, icinde yatana , " Nereden ?...ve her kefen , icindekine, " Nereye ?....diye sorarmi ? ?...Hayat, iki dipsiz karanlik ortasinda bir kibrit alevi.Kundak ile kefen arasi kac adim.....? Neden ölür insanlar.....? Soguk mudur ölümün elleri....? Ölüm ne anlatir geride kalanlara ...? Ölüm gidenler, neyin ve nelerin habercisi....? Iste yine bir ölüm haberi.....Yine icimde esen soguk rüzgarlar....! Yine nereye baktigi belirsiz yasli gözler, yine o aci haberle hüzne bogulmus yürek...! Yine dogum, hayat ve ölümle ilgili sorularin saganagi altinda karmakarisik akil....yine bir basina insan...Aslinda bilmiyoruz muyuz....insan ,Yaratan,in adiyla yokluk aleminden varlik alemine uyanan garip bir yolcu..! Her zerresi fanilik yüklü.Acizlik en belirgin vasfi....O bir yolcu. Hayat , yürüdügü yolun adi....Ölüm dogumun ikiz kiz kardesi .Her seyin ziddiyla bilindigi bu alemde dogum gerceginin yegane ziddi ,, kacinilmaz son...! Yolculuk biletini alan her yaratilmis, gözlerini bu aleme acar. Yasar ve ölür .Bu sürec kesindir degismez....Ölümü bir son olarak görenler. ya ondan yüz cevirip kacmak ister ya da ona karsi kayitsiz davranirlar.Bu yönüyle bir yanlisin , bir kücümsemenin icindedirler.Peki, ya hayatini o kacinilmaz sonun gölgesinde karartanlar...? Onlar da bir asirilikla yüz yüze degiller midir ...? Herkesin basina gelmesi mutlak olanin bir insani örselemesi , ic dünyasini tahrip etmesi tabii midir.? Aci bir haberle sarsilmak, aglayip-sizlamak, hayata küsmek inanan bir insan icin normal olabilir mi...? Hele de ölüm gibi kacinilmaz gercege hazirliksiz olmak ..? Bu bir zaaf elbette.ALLAH (c.c.) Rasul,ü s.a.v ,Agizlarinizin tadini bozan ölümü, cok zikrediniz, buyuruyor.Yani ,onu unutmayiniz , diyor .Demek ki ölüm unutalabiliyor .Öyle ya nimetler sayisiz , dünya güzel .Ölümü unutturacak. menzilini sasirtacak göz boyayicilarin haddi hesabi yok ....Öyleyse sadece misafiri oldugumuz bu dünyaya kapilip gitmemek icin , ölüm bir denge unsuru.....Sevdiklerimizin gittigini bildiren her haber, elbet üzecek, yüreklerimizi burkacaktir.Fakat , ölcüsüz bir matem ne onlari geri getirecek. ne de bize bir sey kazandiracaktir.Ölüm ,gercek ve kacinilmaz. Ömür ise cok kisa .Ama ölüm asla bir son degil....!Sadece bize dar gelen fanilik elbisesinin yirtilisi ve ondan ebediyen siyrilisimiz.Bu dünya, madem ukbaya göre biz zindan hükmünde, gidenlerin ardindan böyle üzülmek , aglamak niye....? Gidenleri gercekten kaybediyormuyuz ki. derinden sarsiliyoruz....? Siz hic kafesi acilan bir kusun agladigini gördünüz mü.....? Ölüm .iste o kafesin acilisidir......Gidenler Rabbine gidiyor
  
|
|
 |
|
 |
Haya sıyrılmış inmiş, öyle yüzsüzlük ki heryerde
Ne çirkin yüzleri örtermiş, meğer o incecik perde
Vefa yok, ahde hürmet hiç, lafe-i bi medlul
Yalan raiç, hiyanet mültezem, heryerde hak meçhul
Ne tüyler ürperir ya Rab, ne korkunç inkılab olmuş
Ne din kalmış ne iman, din harab, iman türab olmuş..
|