Selamun aleykum.
Biz müminiz elhamdülillah .Hayatta da barisigiz,ölümle de .Biliriz ki hayata ve
ölüme dair de hazirliklar var.Bizim isimiz, gücümüz yettigince hazirliklarimizi tamam etmek.Birde Cenab-i Mevlamiz, dan sakinarak rahmetinden ümitvar olmak.Ölüm , hayatta olmanin tabii sonucudur ama bir türlü kendimize yakistiramayiz .Bizim siramizin cok sonra gelecegini düsünürüz.Bununla beraber
ansizin karsimiza cikabileceginden de inceden inceye endise ederiz.Bilirizki hic kimse ölümden yakasini kurtaramaz.Aslinda hayatimiz boyunca ölümle yüz yüze yasariz.Birbirini kollayan iki güresci gibi.Bazen siddetli darbelerle ümidimizi
bitirir, bazen de kil payi yakamizi kurtaririz ondan ,ama bu güresin bir gün , bir sekilde biteceginden hic birimizin süphesi yoktur .Ölümü hesaba katmak gerekir.Bütün planlari suya düsüren , bütün hedefleri iptal eden, bütün tatlari bir anda bicak gibi kesen ölümü, hayatin bu en büyük gercegini dikkate almamak nasil mümkün olabilir.Ölümü hesaba katalim , peki ne yapalim ...??
Bir gün mutlaka ölecegiz diye hayati kendine zehir etmek, yasama enerjisini ,
yok etmek,degil elbette.Hayat kisa ,ne kadar zevk sefa , o kadar diyerek seytanin dümen suyuna takilmakta degil..Ölüme hazirlikli olmak, her an ölümle karsilasabilecegimizi düsünerek, yapmamiz gereken isleri yapmak demek.Bu sözle sözle günlük ibadetlerimizi kasdetmiyoruz,insanlarin ,diger bütün varliklarin haklarina özen göstermeyi de degil .Bunlar biz müminlerin zaten mizaci huyu , hali .Bizim her an ölümle karsilasabilecegimizi düsünerek yapmamiz gereken isleri yapmak sözünden maksadimiz su......Istesek de ölüm aninda ve sonrasinda yapamiyacagimiz yerine getiremiyecegimiz bazi ,
yükümlülüklerimiz var , iste onlari kastediyoruz.Bir sekilde borca girdigimizi ve paramiz olmadigi icin ödeyemedigimizi düsünelim.Bir dönem tembelligimizden
ya da cahilligimizden namazlarimizi, oruclarimizi kazaya biraktigimizi,zekatlari-
mizi veremedigimizi, hacca gidemedigimizi,kefaretlerimizi yerine getiremedigimizi var sayalim .Öncelikle yapamadigimiz, geciktirdigimiz veya ihmal ettigimiz ne
varsa, hepsi icin samimi olarak tevbe etmemiz gerekir.Icimizi kavuran pismanlik tevbe ifadeleriyle dilimizden dökülürken , o yapamadigimiz, geciktirdigimiz veya ihmal ettigimiz isleri yerine getirebilmenin gayreti icine girmeliyiz.Gücümüz nisbetinde boclarimizi ödemeye, kilamadigimiz namazlarimizi ve oruclarimizi siraya koyup kaza etmeye, vermedigimiz zekat ve kefaretlerimizi fakirlere ulastirmaya calismaliyiz.Hacca gitmediysek ,eger mümkün olabilecek ilk firsatta gitmeye niyet etmeliyiz....( INSAALLAH ´)
