TEVAZU

Adamın biri kötü yoldan para kazanıp bununla kendisine bir inek alır. Neden sonra, yaptıklarından pişman olur ve hiç olmazsa günahını azaltabilmek ve vicdanını rahatlatmak için bir dergâha kurban olarak bağışlamak ister.
O zamanlar dergâhlar ayni zamanda aşevi işlevi görmektedir.
Durumu Bektaş-ı Veli'ye anlatır. Hacı Bektaş-ı Veli helal değildi diye bu kurbanı geri çevirir.
Bunun üzerine adam Mevlevi dergâhına gider ve ayni durumu Mevlana'ya anlatır Mevlana ise bu hediyeyi kabul eder. Adam ayni şeyi Hacı Bektaş-ı Veli'ye de anlattığını ama onun bunu kabuletmemiş olduğunu söyler ve Mevlana'ya bunun sebebini sorar.
Mevlana şöyle der: - Biz bir karga isek Hacı Bektaş-ı Veli bir şahin gibidir. Öyle her leşe konmaz. O yüzden senin bu hediyeni biz kabul ederiz ama o kabul etmeyebilir.
Adam üşenmez kalkar Hacı Bektaş dergâhı'na gider ve Hacı Bektaş-ı Veli'ye, Mevlana'nın kurbanı kabul ettiğini söyleyip bunun sebebini bir de Hacı Bektaş-ı Veli'ye sorar.
Hacı Bektaş-ı Veli de şöyle der: Bizim gönlümüz bir su birikintisi ise Mevlana'nın gönlü okyanus gibidir. Bir damlayla bizim gönlümüz kirlenebilir ama onun engin gönlü kirlenmez. Bu sebepten dolayı o senin hediyeni kabul etmiştir.
Böylesi tevazu ve incelikle birbirlerini yermek yerine yüceltebilmek hepimize nasip olsun.