KÖPEKLERİN BOYNUNA TAKILAN ALTIN TASMA

Abdulkadiri Geylani Hazretleri'nin çok zengin olduğu ve köpeklerinin boynunda bile altından tasmalar olduğu bir dervişin kulağına gider. Derviş, buna bayağı hayıflanır ve der ki; "Koskoca bir evliya!.. Nasıl olurda bu kadar müsrif bir iş yapabilir."
Bir gün hac dolayısıyla yola çıkar ve bu arada Abdulkadiri Geylani Hazretleri'ni de ziyarete gider. Hazret, dervişin bu düşüncesinden haberdardır. Bu dervişin bu yanlış düşüncesinden kurtulması için ona derki;
"Gel, seninle bir yere gidip gelelim", der.
Dervişle birlikte yola çıkarlar. Az giderler, uz giderler, derviş bakarki, yolculuk bitecek gibi değil. Dayanamaz, sorar;
"Efendi Hazretleri nereye gidiyoruz?"
Abdulkadiri Geylani Hazretleri; "Hacca gidiyoruz inşallah", der.
Bunun üzerine derviş; "Efendi, madem söyleseydiniz de yanımda getirdiğim seccadem ve bazı eşyalarım vardı, onları alsaydım", der.
Bunun üzerine Abdulkadiri Geylani Hazretleri;
"Ey evladım!.. Sen bir seccadeden ve ufak tefek eşyandan vazgeçemiyorsun, oysa ki bizler; Allah için dünyada en kıymetli sayılanları bile kelplere (köpeklere) terk ettik" buyurur.
Derviş, bunun üzerine işin hikmetini anlar ve kendilerinden kötü zanda bulunduğu için af diler.

İşte kardeşlerim; dervişleri bozan iki durum burada zikredilmiştir. Birincisi; bilmeden yapılan kötü zan. İkincisi ise; dünya malı sevgisi.
Rabbim (cc) hepimizi muhafaza buyursun. Amin.