MUHYİDDİN-İ ARABÎ
Şeyh-i ekber Ebû Bekr-i Muhammed bin Ali, din büyüklerindendir. Endülüs’te doğdu ve 1240’da Şam’da vefât etti. Fıkıh ve kelâm ilimlerinde derin âlim idi. Konya’ya gelip, Sadreddin-i Konevi’nin dul olan annesiyle evlenmişti. Zekâsı pek çok, hâfızası hârikulâde idi. Sultanlardan, valilerden, beylerden çok saygı görür, pek çok hediye gelirdi. Hepsini muhtaçlara dağıtırdı. Çok kitap yazdı. Yazılarını anlayabilmek için âlim olmak lâzımdır.

Muhyiddin-i Arabî hazretlerinin yaşadığı devirde anlaşılmayan sözlerinden birçoğu son-radan, bir vesile ile anlaşılmış oldu. Bunlardan bir tanesi de şudur: “İki demir birbirine vurunca, uzaktan ses gelir ve demirler yere düşünce de uzaklar yakın olur!” buyurmuştu.

Bu sözlerinden birincisi telgrafın keşfi, ikincisi de demir yolu ve trenin keşfedilmesine işaret ettiği meydana çıktı. Nitekim, elektriği ve daha birçok şeyi keşfeden Edison, eserlerinde, Muhyiddin-i Arabî hazretlerinden “Üstadım!” diye bahsetmektedir.

Bir kerameti de şu şekilde zuhur ediyor: Sağlığında “Mezarım, (Sin) harfi, (Şın) harfine geldiği zaman keşfedilecek!” buyurmuştu. Aradan zaman geçti ve Yavuz Sultan Selim Hân Suriye’yi alıp Şam şeh-rine geldiği zaman mezarı keşfedildi ve tamir edildi.

Yine, Şam yakınlarında bir dağa çıkarak, orada hazır bulunanlara; “Sizin taptığınız, benim ayağımın altındadır.” buyurmuştu.

Yavuz Sultan Selim Hân hazretleri, Şam şehrini aldığı zaman, Muhyiddin-i Arabî’nin bu sözü nerede söylediğini sordu. Onlar da, dağdaki bir yeri gösterdiler. Sultan oranın kazılmasını emretti. Kazılan bu yerden, pek çok altın çıktı. Böylece, Muhyiddin-î Arabî hazretlerinin bu sözünün mânâsı meydana çıkmış oldu. Yani; “Siz, altına, paraya ve dünya malına tapıyorsunuz! demek istemişti.