Büyük ariflerden Şeyhu’l İslam Ahmed cami Hz. Lerinin huzuruna bir türkmen beyi gedi.
Yanında ailesi de vardı. Kadının elinde son derece güzel yüzlü bir çocuk bulumuyordu.
Çocuğun iki gözüde kördü. Anne-Baba büyük bir ızdırap içindeydiler.
Üzüntü ile Ahmed Cami Hz. Lerine yaklaştılar ve:
“Efendim! Bu bizim tek oğlumuz; her şeyi güzel, fakat iki gözü görmüyor.Dünyayı gezdik,
Pek çok doktora gittik,bir çare bulamadık. Dua edecek bir çok veliye ve ulu kişiye gittik,
Fakat sonuç alamadık.Bizim malımız çoktur:bu yolda hepsini feda etmeye hazırız.
Sizin dualarınızın ALLAH katında kabul edildiğini işittik ; kapınıza geldik.Lütfen oğlumuza bir nazar ve dua ediniz de gözleri açılsın; bütün malımızı size hediye edelim.Eger sizde himmet etmezseniz, biz kendimizi yerden yere vurup helak olacağız. Bizi boş çevirmeyin!”diye yalvarmaya başladı.Ardından yüksek sesle aglamaya başladı.Ulu veli böyle bir istek karşısında irkildi. Çünkü kendisinden mücize gibi bir şey isteniyordu.Bunu edebe aykırı buldu ve onlara:
-Bu ne acayip bir istek! Körlerin gözlerini açmak Hz. İsa peygamberin (a.s) mucizesidir. Ahmed cami kim oluyorki ondan bu işi istiyorsun? Dedi ve yavaş yavaş oradan uzaklaştı.O sırada türkmen beyi ile hanımı kendilerini yere atıp hıçkırarak aglamaya başladılar. İşte o anda Ahmed Cami Hz. Lerinin kalbine ilahi bir varidat ve nur hucum etti;içinde bir ses yankılandı,Hazret kendisini tutamadı,iradesi dışında dilinden: BİZ yaparız o değil!” sözleri döküldü.Yanında bulunanlar bu sözü işittiler.Ahmed Cami birden geri döndü;çocugun yanına gitti,iki baş parmağını küçük yavrunun gözlerine dayadı ve: “ALLAH’ın izniyle aç gözlerini ve gör! diye seslendi.
Ellerini çekti ve çocuk ışıl ışıl görmeye başladı. Herkes dehşet içinde kalmış tı. Anne-baba çocuga sarılıp ağlamaya başladılar ve izin alıp sevinç gözyaşları içinde oradan ayrıldılar.Orada bulunanlar Ahmed Cami Hz.Efendimiz!Önce:Ahmed kim oluyor ki bu işi yapsın’ dediniz, sonra da: “Biz yaparız, o değil’buyurdunuz.Bu sözlerin manası ne idi? Diye sordular;Hazret şu cevabı verdi:İlk söz benim sözümdü ve doğrusu bu idi.Ben tek başıma bu işe güç yettiremezdim.İkinci söz bana ait degildi; o kalbime ilham edildi, sırrıma indirildi.O RABBİME ait bir ilhamdı.Bana:Ölüleri isa mı diriltir,körlerin gözünü isa mı açar,dilsizlerin dilini isa mı çözer?Onların hepsini biz yaparız!”dendi.Sonra da:
Geri dön,biz çocugun gözünün açılması için seni vasıta yaptık buyruldu.Bu mana kalbime öyle tesir ettiki iradem dışında dilimden döküldü.O söz ve iş CENAB-I HAK’tan (geldi;Ahmedin elinde zuhur etti,nefesinde gözüktü.”safi,Raşat,142-143sadeleştirme)

Allah c.c razi olsun .bacimmmmm. gönlüne saglikkk