“Ben Allah’tan (c.c.) üç şey istedim, üç şey için dua ettim. Allah (c.c.) ikisini kabul etmedi birisini kabul etti.
Birincisi, Gavs Hz. zamanındaydı dua ettimki ben bir işe yaramıyorum Ümmet-i Muhammed’e faydalı olamıyorum, Gavs Hz Ümmet-i Muhammed’e faidesi çoktur istedimki Allah (c.c.) benim ömrümü Gavs hazretlerine versin, Allah (c.c.) kabul etmedi.
İkincisi, Sultan Hz. zamanındaydı, aynı duayı Sultan Hz. için yaptım, Allah (c.c.) kabul etmedi.
Üçüncüsü, dedim Yâ Rabbi! Sana iki dua ettim kabul etmedin, bu iki duamın hatırı için, dünyadaki en âli makamı (en yüksek) Seyyid Fevzeddin’e ver. Allah (c.c.) bu duamı kabul buyurdu elhamdulillah.”

kardes kusura bakmada en yüksek makamin kimde oldugunu ancak Allah bilir..böyle seylerle insanlarin kafalarini karistirmayin....

makam onların mevki onların derece onların...bu dereceleri neye göre belirliyorlar onuda anlamış değilim...ve bunların dereceleri oldugunu kim söylüyor....
edebiyatta bu türe Masal diyorlar ama hristiyanlıkda Ruhban islamiyette bidattı galiba( ama ters algılamayın yine bu şekilde olanlar için söylüyorum)

Rabbim yardımcımız olsun inşallah...

gözünü sevdiğim ben onun gözüyle nasıl bakayım...mecazi anlamda diyorsanızda gözlerimin gördüklerinden memmunum Elhamdülillah

cansever...ablam gecenin bu saatinde hic gülesim yoktu ama senin yazini okuyunca durup durup gülüyorum...
Allah iyligini versin...

Ilk olarak bir açin Nefahatül Üns min Hazaratil Kudis'i okuyun.
Molla Cami hazretleri neler yazmis nelerden bahsetmis, kimlerin hangi makamda oldugunu söylemis.
Ondan sonra devam edin bildiklerinizi anlatmaya...

Bu arada yukarida birinin gözüyle bakmanin mecazi bir anlam tasimadan söylenecegini düsünecek kadar zeki olmanizda insani hayrete düsürüyor...

Bazen insanlar birseyler söyler ve o söyledikleriyle birsey anlattiklarini sanarlar.
Halbuki bahsettikleri hep kendileri ve kendilerinin eksikleridir...

Allah (cc) bizi uyandirsin, suurlandirsin...

Amin cümlemizi İnşallah

dini site ararken tamda buldum derken. aşina olduğum bu konuya rast geldim. bende bir iki satır yazayım.
öncelikle şah-ı urfa kimdir:
menzil dergahı nın kurucusu ve şeyh ahmed el haznevinin halifesi olan seyyid abdülhakim el hüseyni hzlerinin ilimde talebesi tasavvufta mürididir.aynı zamanda soyları s. tahir ks da birleşmektedir.
şah-ı urfa ilim tahsilini tamamladıktan sonra seyyid abdülhakimin ks büyük oğlu seyda hzleri namıyla bilinen seyyid muhammed raşid (dayısı oğlu) 5 yıl ardından şimdiki menzil şeyhi seyyid abdülbaki ye de 5 yıla yakın ilim dersi vermiştir imamlık yaptığı köyde açtığı medrsede. daha sonra seyyid muhammed raşid'den şimdiki menzil şeyhiyle beraber hilafet almıştır.yukarıda mevzubahis dua ya gelince sohbetlerinde defalarca söylemiştir. yalnız seyyid fevzeddin hzleriyle ilgili son kısmını şahsen kendisinden duymadım (bulunduğum sohbetlerinde söylemişsede bi fikrim yoktur.) şüphesiz kimin hangi makamda olduğunu allah ve kur'anın deyimiyle ''errasihune fil ilm'' ilimde derinleşenler bilir. yani şah-ı urfa eğer gerçekten bunu söylemişse bunun tartışılır bir yanı yok ki ve kanıt da aranmaz zira müşahade yoluyla elde edilen bir bilgidir. tabi bizlere düşen maneviyat dünyamızı aydınlatan bu insanları örnek almak ve allaha giden yolda onları kendimize rehber edinmektir. aksi durumda bize bir faydaları olmayacaktır.onların tavsiyelerini dinlemek sohbetleriyle hayatımıza yön vermek. onların hangi makamda olduğu bizim sorunumuz olmamalı. hele ki en büyük gayesi nefs ile mücadele olan bu yoldaki kişilerin birbirleriyle malayani tartışmalara girmesi bu işi bir tür rekabete şu cu bu cu tarzı tefrikaya çevirmesi bu yolun anlayışıyla şüphesiz bağdaşmaz.