 |
HAZRET-İ FATIMA RADIYALLAHÜ ANHA
Hz. Fatıma (r.anha)nın doğumu; miladi 609, Cemaziyelahirin 20. Cuma günü, Biset-i Nebeviden üç ay önce, Mekkededir.
Babası; alemlere rahmet, iki cihan serveri, enbiyanın imamı, asfiyanın tacı, gönüllerimizin ilacı Sevgili Peygamberimiz Hz. Muhammed Mustafa (s.a.v.) Efendimiz... Annesi, Hz. Haticetül-Kübra (r.anha) validemiz... Lakabı ise Zehradır.
*Fatıma*, kendisi ve zürriyeti cehennem ateşinden korunmuş demektir.
Nitekim Deylemi (rh.)nin Ebu Hüreyre (r.a.)den rivayet ettiği bir hadis-i şerifte Resulüllah (s.a.v.) Efendimiz, Rivayete göre bir gün Allahın Rasulü mübarek kızlarına dediler ki;
** Ya fatıma Seni neden Fatıma diye adlandırdım, biliyor musun.?
Fatıma şevk ve saadetle sordu. Neden öyle adlandırdınız aziz babam.?
Cevap olarak buyurdu ki;
**Çünkü Allah Teala Kıyamet günü onu ve neslini Cehennemden uzaklaştıracaktır.
Şu inceliğide göz önüne almak gerek.Nebiler nebisi, bu son kız evlatlarına Fatma ismini vermekle iki sevdiğinin gönlünü hoş etmek istemiştir.Bunlardan ilki kendi zevceleri Hazreti Haticedir ki ,annesinin adı Fatıma idi.Cihan Denilen bu saraya Hazreti Hatice gibi bir iffet ve ismet sadefi hediye etmiştir.
İşte bu yakınlarının Gönlünü hoş etmek ve hatırlarını yaşatmak için en küçük kızına Allahın Resulü Fatıma ismini koymuş olabilir.Böylede olsa öylede olsa Fatınaı zehra,insanlığın efendisinin en sevdiği bir çicekti.Çünkü o , iffet madeni Haticeyi andırıyordu.
*Kızımı ancak, Allah onu ve sevenlerini cehennemden uzaklaştırdığı için Fatıma diye isimlendirdim* buyurmuşlardır.
*Zehra* ise, beyaz ve nurani yüze denmekle beraber; saf, berrak, pek parlak ay gibi manalara da gelmektedir. Fatıma validemiz parlak bir yüze sahipti ki, bakanın gözleri kamaşırdı. Ay ışığı gibi geceyi nurlandırırdı. Hz. Aişe (r.anha)nin, *Ben karanlık gecede Hz. Fatımanın yüzünün aydınlığı ile iğneye iplik geçirirdim!* dediği kadar parlaktı.
Hz. Fatıma (r.anha), kadının insan olarak hiçbir kıymet hükmünün olmadığı bir cemiyette dünyaya gelmişti. Hatta insanlar, Peygamberimiz (s.a.v.) Efendimizle, yaşayan erkek evladı olmadığı için, soyu kesik manasına *ebter* diyerek alay etmeye yelteniyorlardı. Böylesi bir cemiyette, Resulüllah Efendimiz o cemiyetin bütün bu peşin hükümlerini hiçe sayıyor, mübarek kızları Hz. Fatıma, bulundukları yere geldiğinde ayağa kalkıyor ve ona, oturması için kendi yerini gösteriyordu. Efendimiz (s.a.v.), bu hareketiyle Hz. Fatımanın şahsında kadına verilmesi gereken mualla mevkie işaret ediyorlardı.
Hz. Fatıma validemiz sadakatte, ahde vefada ve sair bilumum güzel ahlakta zirvede idiler. Hz. Aişe (r.anha) validemiz, *Resulüllahtan başka Fatımadan daha doğru sözlü birini görmedim* diyerek, onun bu hasletini de dile getirmiştir.
... Fatıma validemiz, annelik makamının da en mümtaz örneğidir. Hz. Hasan, Hz. Hüseyin ve Hz. Zeynep (radıyallahü anhüm) onun sıcak ikliminde yetişmiş ve hiç şüphesiz insanlık tarihinin iftihar tablosundaki yerlerini almışlardır.
Yine Hz. Aişe (r.anha)nin bildirdiğine göre, ruh ve madde cephesiyle hasılı her şeyiyle insanlığın ufku mübarek babalarına benzedikleri için, kendilerine, babasının kızı manasına, *Bint-i Ebiha* deniliyordu. Keza babalarını bağrına basıp gözetmesinden dolayı da, sahabiler ona, *Ümmü Ebiha* yani babasının annesi sıfatını layık görmüşlerdi. Baba-kız arasındaki sevgi, nezaket ve nezafet alemde görülmemiş bir ahenkte idi.
Hz. Fatıma validemiz, Resulüllah Efendimizin Cenab-ı Hakktan aldığı emir neticesinde Hz. Ali kerramallahü vecheh ile evlenir. Evlilikleri süresince Hz. Aliye o kadar mükemmel bir eş olur ki; Hz. Ali (r.a.) de, *Ben, Fatımayı incitecek ve rahatsız edecek tek bir hareket dahi yapmadım* diyerek, kendisinin de ona karşı olan nezaket ve hassasiyetini ifade eder.
Hz. Fatıma (r.anha), ilmi sahada da dirayet sahibi idi. Fıkıh ve tefsir mevzularında alim, Kuran-ı Kerimi anlayıp anlatmada, ictimai meselelere hal çereleri bulmakta eşsizdi. İslamda kadının muallime ve mürebbiye olmasının en güzel örnekleri ondadır.
Hasılı Fatıma validemiz, engin-zengin, ince ve derin bir ruha sahipti. Necip Fazılın ifadesiyle, *Masmavi gök kadar ve en ince fikir kadar derin*di ve zengindi onun gönlü. Oruçlu olduğu halde, üç gün boyunca iftarını suyla yapıp, sofrasındaki bir lokma ekmeği kapısına gelen fakire ikram edecek kadar da cömertti.
Onun için daha ne söyleyebiliriz ki, bu aczimizle... O, kıyamete kadar gelecek bütün mümin (((**hanımlara***))), numune-i imtisal olacak her türlü güzel ahlakın sahibiydi.
Alinti
|
|
06-08-2007, 01:23 AM
» Bize ulasmak için affeyle@gmail.com adresine mail atin )
Normal
