Allah, büyük-küçük, uzun ömürlü-kısa ömürlü, önemli-önemsiz demeden dünyayı donattığı varlıklardan her birini hayranlıkla seyredilmeye değer bir ahenk ve güzellikte (özenerek, titiz, usta sanatçı üslubu ile emsalsiz şekilde) yaratmıştır.

Kuranda, Allahın dünyayı ve gökyüzünü çeşitli güzelliklerle süslediği, cenneti de insan hayalinin ötesinde fevkalade güzelliklerle tezyin ettiği sık sık zikredilmiştir (Al-i İmran 3/4; Hicr 15/16; Nahl 16/8). Gerek dünyada, gerek cennette olsun bu güzelliklerin hepsinin yaratılış sebebi insanoğludur. Çünkü; Allah insanı yeryüzüne halife olarak yaratmıştır (Bakara 2/30). Halife, vekil ve temsilci demektir. Allahın da iradesini yeryüzünde temsil etmek üzere var edilen insan bu görevini Rabbine kulluk sorumluluğu ile yerine getirir. Allah, halife olarak ilan ettiği insanı ruh ve beden kabiliyetleri bakımından canlıların en mükemmeli kılmış; amacına, görevine yakışan en güzel surette, ölçülü ve dengeli bir biçimde yaratmakla da kalmayıp (Beled, 90/3-9; Mülk, 67/23; İnfitar, 82/6-8; Tin, 95/4), dünyanın süsünü ve rızıklarını da ona ikram etmiştir. Kuranın, Allahın kulları için yarattığı süsü ve güzel rızıklarını kim haram kıldı? (Araf, 7/32) ayeti buna örnektir. İki cihanın saadet ve selamet güneşi Hz. Peygamberimizin (sas) özel hayatında daima temiz, düzenli oluşu, sade ve güzel giyinmesi, güzel koku sürünmesi ve ümmetini buna teşvik etmesi şu sözüyle pekişmektedir: Allah güzeldir, güzelliği sever (Müslim, İman, 147). Allah, insanın güzelliğine güzellik katmasını yani süslenmesini, hoş görünmesini istemektedir. Ey Adem oğulları, her mescide gidişinizde ziynetlerinizi takınız, yiyin, için fakat israf etmeyiniz. (Araf, 7/31) hitabı bu anlamdadır.

Bu bilgilerden de anlaşıldığı gibi müslümanın kendi zevkine, imkanına ve kültürüne uygun bir şekilde giyinip kuşanması, süslenmesi mübahtır. Ancak Müslüman, giyim kuşamda israfa gitmeden, kıyafetini çevresine gösteriş vesilesi yapmadan, halkın içinde fitneye sebep olmadan, Allahın yasaklarına (erkeklerin ipek ve altını giyim, takı ve süs aracı yapmadan, kadınların süslerini, ziynetlerini yabancı erkeklere göstermeden) dikkat ederek biraz bilgi birikimini, hayat tarzını, biraz da kültürünü kıyafetlerine yansıtmalıdır.

Hz. Peygamber, kadınları kocalarına karşı güzel olmaya, süslenmeye, ziynet eşyası kullanmaya teşvik ederken aşırılığa, lükse ve israfa yaklaşmayı yasaklamıştır.

Hanımlar giyim kuşamlarında öncelikle temiz, düzenli ve şık olmalıdır. Kırışık, buruşuk, lekeli, yırtık-pırtık kıyafetle, çarpık örtüyle insan içine çıkmak şöyle dursun, ailesinin yanına ve Allahın huzuruna durmaktan bile çekinmelidir. Süsünü öncelikle kendisi ve sahip olduğu nimetleri veren Allah için yapmalıdır. Yalnızken bile giyimini özenerek seçmeli, daima bakımlı, alımlı, temiz-titiz, nazik ve kibar olmayı kendisine prensip edinmeli.

Yüzük, bilezik, küpe, gerdanlık, toka, kemer kadın ziynetlerinden olması itibarıyla her kadının daima bunlardan birkaçını (bütçesine uygun ölçüde) taşıması yaratılışından gelen süsü sevme eğilimini tatmin edeceğinden hem kendi psikolojisine, hem de eşinin, çocuklarının psikolojilerine olumlu etki edecektir. Gerçekte de bu takılar kılık kıyafetin güzelliğini, süsünü tamamlayan unsurlardır.

Sonuç olarak denilebilir ki, hanımların, ailelerinin, yakınlarının ve hanım arkadaşlarının yanında dengeli, kendine yakışan bir şekilde süs yapmaları hanımefendiliğin bir parçası olduğu gibi din bakımından da sakıncasız görülmüş, hatta teşvik edilmiştir.