Selamun aleykum.
Dostluk samimiyet, sevgi arkadaslik hep sicak kelimeler.Bu sicaklik cogu lafta kaliyor artik .Dostum diyenler dostluk , arkadasim diyenden destek ,seviyorum
diyenden destek zorlasti.Böyle bir hal, ne inandigimiz degerlere, ne de devraldigimiz mirasa yakisiyor.Galiba sunu unuttuk biz, kendimiz olmadikca. kendimiz kalmadikca dost olmak kalmak, da mümkün degil.Zira bir baskasiyla dostluk, kendinle dost olmaktan geciyor.Yüzümüzde maskelerle yasarken , maskenin ardindaki " kendimiz " i hayatimizdan kovmusken hangi dostluk ? ?
Bu gidisata dur demeli,inandigimiz degerlere yarasani yapmali, büyüklerimize liyakatimizi ispat etmeliyiz.Bizim asil karakterimiz " DOST " olmaktir.Kendimize
dost, Yaradilana dost , hakka-harikate dost.Dostluk sevgi ile muhabbetle baslar, yine bunlarla serpilir büyür.Bu sevginin kaynaginda ise en büyük sevgi,
Alemlerin Rabbi,ne sevgi vardir.Biz caglar boyu bu sevgiyi ispat etmis,bu sevgiyi yasamis ve yaymistik.ya simdi ? Sevgi ispat ister.Ispat edilmeyen sevgi , laftan öteye gecmez.Sevginin ispati hayata yansimasi , kusatmasi iledir.Bunun icin Rabbimiz söyle buyurmustur. " Deki Eyer Allah,i seviyorsaniz
bana uyunuz,Böylece Allah,da sizi sevsin ve günahlarinizi bagislasin "
( Al-i Imran, 31) Iste herseyin sahibi sevginin ispatini istiyor.O,nun dostlugu
affini kazanmak istiyorsak,Efendimiz s:a.v in rehberlik ettigi bir hayati yasamaya calisacagiz,Ve o zaman "biz olacagiz " kendimiz olacagiz Ozaman
dost olacak , dost kalacagiz.Ve ozaman ,insanoglunun ulasabilecegi en büyük
nimete, Cenabi-i Mevlamiz,in sevgisine, affina mazhar olacagiz.Sevginin isbati,
demistik.Kardeslerimize sevgimizin de ispati gerekir.Dostum dedigimiz,arkadasim
diye sarildiginiz insanlara olan sevgimizin .......Sahi birimiz hastalandiginda
ne yapiyoruz.?Dügünde neredeyiz ? Cenazedesinde ? O sikintalar icinde
kivranirken biz neredeyiz.? Destegimiz nerede, kimlere ? Evine en son ne zaman gitmistik ? Kendimiz olabilmek ,kendimiz,kalabilmek bu sorulariin cevabi
varmiki ? Biz "denge " kavramini hayatina naksetmis insanlariz .
( Ya da öyledik de simdi degilmiyiz ) Ne cimrilik, ne savurganlik.....Ne korkaklik
ne cüretkarlik...Ne ataklik, ne adalet...ne hirs, ne bosvermislik....ne kibir ..ne
eziklik ....Biz "vasat " orta yolda giden, itidal icinde yasayan bir milletiz
Peki, hayattan insanlardan beklentilerimizde. de itidalli miyiz.?
Bize hayat ilkemizi rehberimiz Peygamberimiz ögretti.Müslüman dilinden ve elinden müslümanlarin zarar görmedigi kimsedir.(Buhari Müslim ) Sahi hala böylemiyiz....Dostlarimiz, cevremizdeki insanlar, yüzümüze baktiklarinda tebessümüzle rahatliyormuhala ? Yoksa yüzlerimizde dünya ehlinin alemi fesada
görülen tatminsizliginden bir gölge mi bulasmis ? Rasul-i Ekrem s.a.v ..
" Din kardesini güler yüzle karsilasmak gibi bir iyiligi bile sakin kücük görme "
( Müslim) buyrugundaki tebessümün degerini biliyoruz degilmi. ?Güzel söz
hala sadaka degerinde, degilmi ? Biz sevgililer Sevgilisi s.a.v in ögrettigi kardeslik hukukuna riayet ettigimiz ölcüde kendimiz olacagiz. kendimiz kalacagiz
O hukuku hayatimizdan cikardigimiz gün ise ,yasadigimiz zillete kendimizde
sasiracagiz .Ve aynaya baktigimizda tanimiyacagiz........

Allah,im bizi hayirli dostlarla hasir nesir et .....aminnn

ve aleyküm selam ablam.. AMINNN..

Allah,im bizi hayirli dostlarla hasir nesir et .....aminnn