İstanbul’da fakir bi kardeşimiz varmış ne zaman Gavs (k.s) ımız’a gitmek istese kafilenin önünde durur boynunu eğermiş. Kafile başkanı da anlayıp hadi sende bizimle gel dermiş.
Yine bigün bu şekilde Menzil’e gitmiş ama cebinde 5 kuruş desen yok. 3 gün kalacakmış ve bu 3 gün boyunca çorbayla karnını doyuracakmış. (Bu sofi tabi hizmet sevdalısı) Neyse sabah namazından sonra tam çorbaya niyetlenmiş bi sofi abimiz hizmet var sofiler demiş bu hemen en önde atılmış. Hizmet bittikten sonra yerim inş demiş ve gitmiş. Hizmet biraz uzamış ve ikindi çorbasını da kaçırmış. Sofi kardeşimiz o gün aç yatmış. Ertesi gün yine çorbaya niyetlenmiş yine bi sofi abimiz hizmet var sofiler demiş. Hizmet sevdalısı kardeşimiz yine en önde gitmiş. Velhasıl o günde aç yatmış. Son günleri sabah namazından sonra döneceklermiş memleketlerine yine çorbaya niyetlenmiş hatta gidip sıraya girmiş tam içeri girecekken arkadan bi abimiz bağırmış sofiler hizmet var inş. demiş bu hizmet sevdalısı yine çorbayı bırakmış yetişirsem yerim inş demiş
Hizmete 5-6 kişi ile birlikte giderken bi an bakmış yanındakiler kaybolmuş her tarafa bakmış kimseyi bulamamış. Biraz yürüdükten sonra bi merdiven görmüş kapı da biraz aralıklıymış. Bu güzel sofi herlade buraya girmişler diye merdivenden yukarı çıkmış bakmış burası hizmet yapılacak yere benzemiyor tam geri dönecekken içeriden bir ses: sofi içeriye gel demiş. Bizim sofi cevaben: Kurban ben hizmete gidecektim yolumu şaşırdım demiş. İçerdeki ses: Hizmetin burada kurban içeri gir demiş.
Hizim sofi içeri bi girmiş bide ne görsün upuzun bi sofra ve sofra yemek dolu ne istersen var ( bu abimiz derki: vallahi bu yemekler dünyadan değildi. ) 3 gündür aç olan sofi dururmu hemen kaşığı almış yemeye başlamış bi an yanında birinin oturduğunu hissetmiş. Ona yönelmiş ve kimi görmüş tabiki Gavs-i Sani (k.s) sofi heemen yemeği bırakmış adaba girmiş.
Gavsımız : Haydi yemeğini ye sofi demiş.
Sofi: Kurban siz yemezseniz bende yemem demiş.
Gavsımız da bi kaşık almış ve yemek yemeye başlamışlar.
Gavsımız: Sofi sizin odada kimler var anlat hele demiş.
Sofi saymaya başlamış. Biraz geçtikten sonra
Sofi: Sultanım siz sordunuz ama ben hepsini hatırlayamam ki demiş.
Gavsımız: sofi sen hatırladıklarını söle hatırlamadıklarını da ben sana hatırlatayım demiş.
sonra da Gavsımız o odadakilerin hepsine bi uyarı göndermiş falan sofiye söyle fazla televizyon izlemesin, filan sofiye söyle virdini gafletle çekmesin ve eklemiş.
Sofi bu söylediklerimi herkesin ortasında söyleme herkese tek tek anlat demiş. Ve bizim hizmet sevdalısı sofi kalkıp gitmiş memleketine..

süleyman çok güzel bir kıssa..