Oduncu ve Seytanın Kavgası
________________________________________
Odunculukla hayatını kazanan bir zat vardı. Allah'a karşı kulluk" vazifesini
yapar,

kimsenin ekşisine tatlısına karışmazdı. Bu zahit kişinin bulunduğu köyün
yakınında

bir köy daha vardı, onlar da dağda kutsal diye kabul ettikleri bir ağaca
taparlar,

ondan meded beklerlerdi.

Oduncu, bir gün: «Şunların Allah diye taptıkları ağacı kesip odun edeyim,
pazarda satarak

ekmek parası kazanırım; hem de, bir kavmi Allah'a isyandan kurtarmış olurum»
diye

düşünerek Allah rızası için ağacı kesmeye karar verdi.

Dağa doğru giderken karşısına acaip suratlı pis bir adam çıkarak nereye
gittiğini sordu.

Oduncu:

- Halkın Allah diye taparak Allah'a isyan ettikleri ağacı kesmeye gidiyorum,
dedi. Adam,

oduncuya:

- Ben şeytanım... O ağacı kesmene müsaade etmiyorum, deyince zahit oduncu,
şeytana çok

kızmıştı.

Öldürmek için hücum ederek yere yatırdı ve üzerine oturup hançerini boğazına
dayadı.

Şeytan zahide:

- Ey zahid, sen beni öldüremezsin. Allah bana kıyamete kadar müsaade
etmiştir.

Fakat gel o ağacı kesme, seninle anlaşalım. Ben sana her gün bir altın
vereyim, sen de

ağacı kesmekten vazgeç. Hem el ağaca tapıyormuş, günah işliyormuş senin
neyine gerek,

altınını al işine bak, dedi.

Adam şeytanı bırakmıştı. Şeytan adama, akşam yatıp sabahleyin yastığının
altına bakmasını

söyledi ve anlaşarak ayrıldılar.

Adam ağacı kesmekten vazgeçip, evine dönmüştü.. Akşam yatıp sabahleyin
yastığının altına

baktığında, altını gördü. Memnun olmuştu, ikinci gün oldu. Fakat bu sefer
şeytan altını

koymamıştı. Adam kızıp baltasını aldığı gibi dağa ağacı kesmeye gitti. Fakat
yolda yine

şeytanla karşılaştılar. Adam şeytana iyice kızmıştı. Görünce:

- Seni sahtekâr seni, kandırdın değilmi beni?., diyerek üzerine hücum etti.

Fakat evvelkinin tam tersine bu sefer şeytan adamı tuttuğu gibi altına aldı.

Adam şaşırmıştı. Bu nasıl hâl der gibi şeytanın yüzüne bakıyordu. Şeytan:

- Hayret ettin değil mi? Niçin bana yenildiğinin sebebini söyleyeyim: Dün
sen

Allah rızası için ağacı kesmeye gidiyordun. Seni değil ben, dünyadaki bütün
şeytanlar bir

araya gelsek yine yenemezdik. Lâkin şimdi Allah rızası için değil de, sana
altını

vermediğim için kızdığından gidiyorsun, işte o yüzden bana mağlup oldun ve
sana ağacı

kesmene müsaade etmeyeceğim, dedi

- "Boşuna uğraşma arkadaş, sen geçen sefer beni neredeyse haklıyordun, çünkü o zaman Allah rızası için yola çıkmıştın. Şimdi ise bana kızgınlığın kendi nefsin için... Bundan dolayı artık bana gücünü geçiremezsin, aksine sen mağlup olursun..."