ALLAHÜ TEÂLÂYI BİLİR MİSİN?

Abdullah bin Mübarek, bir gün yolda gidiyordu. Önünde birkaç koyunla bir
çoban çocuk gördü. Ona acıdı ve; "Zavallı, çocuklukta çobanlık yaparsa,
büyüdükte Allahü teâlânın ibâdet ve mârifetine nasıl erişir?" dedi. Sonra
kendi kendine; "Gideyim, ona Allahü teâlâyı tanımakta bir mesele öğreteyim."
deyip, çocuğun yanına geldi ve:

-Evlâdım, Allahü teâlâyı bilir misin? buyurdu.

Çocuk:

-Kul nasıl sâhibini bilmez?" dedi.

-Allahü teâlâ'yı ne ile biliyorsun?

-Bu koyunlarımla.

-Bu koyunlarla, O'nu nasıl bilirsin?

-Bu birkaç koyun çobansız işe yaramaz. Bunlara su ve ot verecek, kurttan ve
diğer tehlikelerden koruyucu birisi lâzımdır. Bundan anladım ki, kâinat,
insanlar, cinler, hayvanlar ve canavarlar ve bu kanatlı kuşlar bir
koruyucuya muhtaçtır. Bu binlerce çeşit mahlûkatı korumaya kâdir olan,
Allahü teâlâdan başkası değildir. İşte bu koyunlarla Allahü teâlâyı, böylece
bildim

-Allahü teâlâyı nasıl bilirsin?

-Hiç bir şeye benzetmeden bilirim.

-Böyle olduğunu nasıl bildin?

-Yine bu koyunlardan.

-Nasıl?

-Ben çobanım. Onların koruyucusuyum. Onlar benim korumam ve
tasarrufumdadırlar. Onlara dikkatle bakıyorum. Ne onlar bana benzerler, ne
de ben onlara benzerim. Buradan, bir çoban koyunlarına benzemezse, Allahü
teâlânın elbette kullarına benzemiyeceğini anladım. Abdullah bin Mübârek:

-İyi söyledin. İlimden bir şey öğrendin mi? buyurdu.

Çocuk:

-Ben bu sahrâlarda, nasıl ilim tahsîl edebilirim, dedi.

-Peki başka ne öğrenmişsin?

-Üç ilim öğrendim. Gönül ilmi, dil ilmi ve beden ilmi.

-Bunlar nelerdir, ben bunları bilmiyorum.

-Gönül ilmi şudur ki, bana kalb verdi ve kendi mârifet ve muhabbeti yeri
eyledi ki, bu kalb ile O'nu bileyim. O'nun sevdiklerine gönülde yer vereyim,
sevmediklerine yer vermiyeyim ve böylelerinden uzak olayım. Dil ilmi şudur
ki, bana dil verdi ve dili zikretmek, O'nun ismini söylemek yeri eyledi.
Bununla O'nu hatırlatanları dile getirmeği, O'ndan bahsetmiyen sözden onu
korumayı, böyle sözden uzak olmayı îmâ etti. Beden ilmi şudur ki, bana beden
vermiştir ve onu kendine hizmet yeri eylemiştir. Böylece O'na hizmet olan
her şeyi yaparım, hizmet olmayan şeyi ise bedenimden uzaklaştırırım.

Abdullah bin Mübârek, bunun üzerine:

-Ey çocuğum! Evvelki ve sonraki ilimler, senin bana bu öğrettiklerindir!
dedikten sonra: Ey oğul, bana nasîhat ver, buyurdu.

-Ey efendi! Âlim olduğun yüzünden belli oluyor. Eğer ilmi Allah rızâsı için
öğrendiysen, insanlardan istemeyi, beklemeyi kes. Yok, dünyâ için
öğrenmişsen, Cennet'e kavuşamazsın, dedi.

coban kadar olabiliriz insallah///akil denen kavrami cok iyi aciklamis

Eğer ilmi Allah rızâsı için
öğrendiysen, insanlardan istemeyi, beklemeyi kes. Yok, dünyâ için
öğrenmişsen, Cennet'e kavuşamazsın, dedi.
allah razi olsun...cok güzel..

ben bunu görmüstüm ama okumak nasıp olmamıstı. sagolun.

cok guzelmis

Sagolun Ilginize Masallah Yaw Ne Güzel Demii...allah Daim Etsin Insallah. Amin