IKI ERKEK KARDES

Vakti zamanında babalarından kalma bir çiftlikte çalışıp, rızklarını arayan iki genç vardı. Biri diğerine nazaran daha yaşlıca ve ağabey durumundaydı. Ağabey olan evli - barklı, çoluk çocuk babasıydı. Genç olan, kardeş olan ise bekardı. Bir başına hayatla uğraşmaktaydı. İşte her çalışma gününün sonunda, bu iki erkek kardeş, gitmezden evvel evlerine, ürünlerini ve kârlarını eşit olarak bölüşüp, paylaşırlardı.

Günün birinde bekar kardeş, kendi kendine düşündü. -"Ağabeyimle ürünümüzü ve karımızı bölüşüp, paylaşıyoruz paylaşmasına da hiç de hakça davranmıyoruz, gibi geliyor bana. O hem yaşça büyük benden, hem de çoluğu, onca çocuğu var evde rızk bekleyen . Yok yok yarından tezi yok, bu işin bir yolu bulunmalı. Ağabeyime hasattan daha fazla pay ayrılmalı. Amma ve lakin ben dersem bunu ona, itiraz eder ve hak yerini bulmamış olur. Öyleyse başka bir yol düşünmek uygundur. " Kendi kendine böyle düşünen genç, ertesi günden tezi yok, her gece geç bir vakitte, sırtladığı gibi bir çuval tahılı, ağabeyinin ambarına taşımaya başladı.

O böyle düşünür, her gece bir çuval buğdayı bir ambardan diğerine taşırken, evli olan ağabeyi de olup bitenden habersiz hanımıyla dertleşmekteydi. -"Ürünümüzü ve kârımızı kardeşimle eşit olarak bölüşmemiz hiç de hakça değil hanım. Biz evlenmeyi başardık. Çocuklarımızı yetiştirmekteyiz. O ise bekar. Bir başına yaşıyor. Daha evlenmesi, bir ocak tüttürmesi ve çoluk çocuk sahibi olması gerekiyor. Hem ben hastalansam, bana bakacak bulunur. Ya onun hali nice olur. Bir yolunu bulmalı hanım bur yolunu bulup onun hasattan payını arttırmalı. " Evli olan ağabeyin de tek alternatifi kaldı. O da her gece evinden çıkıp,bir çuval tahılı gizlice erkek kardeşinin tahıl deposuna götürmeye başladı.

İki kardeş, yıllarca ne olup bittiğini bir türlü anlayamadan, sırtladılar çuvalları. Taşıdılar birbirlerinin ambarlarına. "Bu ne ilginç haldir ki; depodaki tahılın miktarı değişmiyor, ne artıyor ne de eksiliyor" diye düşünüyorlardı.

Derken bir gece, herkesin uykuya daldığı bir vakitte, iki kardeş gizlice birbirlerinin deposuna tahıl taşırken çarpışıverdiler. O anda olan biteni, tahılın neden hiç artmadığını ya da bir türlü eksilmediğini anladılar. Ve bu iki fedakar kardeş çuvalları bırakıp yere, birbirlerini kucakladılar.

Ellerine saglik bacim, Allah cc razi olsun...

Bu hadisenin bir baska versiyonunu biliyoruz biz.