Vaktiyle zeki, çalışkan bir medrese talebesi, rüyasında çok sevdiği, feyz aldığı, bağlandığı hocasının cehennemlik olduğunu görür. Rüyayı ilk gördüğünde sıradan bir rüya diye aldırmadı ama aynı rüyayı birkaç defa üst üste görünce gerçekçi bir rüya olarak yorumladı ve bundan dolayı üzüntüye kapıldı. Üzüntüsü dışarıdan da fark edilecek haldeydi. Herkes gibi hocası da bunu fark etti ve sordu:

"Oğlum senin neyin var? Son günlerde yüzün hiç gülmüyor?"

Delikanlı başta söylemek istemeyip geçiştirmeye çalıştıysa da ısrar karşısında açıklamak zorunda kaldı:

"Hocam, ben kaç defadır rüyamda sizin cehennemlik olduğunuzu görüyorum ve buna çok üzülüyorum."

Hoca öğrencisine ve onun şahsında herkese ibret olacak şu açıklamada bulundu:

"Oğlum, ben senin gördüğün rüyayı (kendimin cehennemlik olduğunu) kırk yıldır görüyorum. Ama yine de ümitsiz ve isyankar değilim. Doğru bildiğim yolda yürüyor, Allah'a (c.c) kulluğumu eksiksiz yerine getirmeye çalışıyorum. Bana düşen de budur, gerisi Allah'ın (c.c) bileceği iştir...