Bes kötü kisi vardi. Bunlar Kureysin edepsiz müsriklerinden:

As ibni Vail-i Sehmi,
Esved bin Matlab,
Esved bin Abdi Yegus,
Velid ibni Mugire, ve
Haris bin Kays idiler.

Bu kötü kisiler alemlere rahmet olarak gönderilen yüce Peygamberimiz Hazret-i Muhammed Aleyhisselam Efendimize peygamberlik geldigi andan itibaren düsman olmus, bu düsmanliklarini gerek sözleri ile, gerek hareketleri ile ölüp gidinceye kadar devam ettirmislerdi. Kendileri kötü olan bu bes kisinin sonuclari da cok kötü olmustur.

Bir gün Peygamber Efendimiz Mescid-i Haramda oturuyordu. Allah in izni ile Peygamberimizi melekler korurlardi. Cebrail Aleyhisselam Mescid-i Haramda Peygamber Efendimizin yanina indi. O sirada o bes kötü kisi oradan geciyordu.
Cebrail Aleyhisselam o kötü kisilerden As bin Vail-i Sehminin tabanini, Esved bin Matlabin gözünü, Esved bin Abdi Yegusun basini, Velik ibni Mugirenin ayagini ve Haris bin Kaysin karnini isaret etti. Peygamberimize hitaben:

-Müjde ya Resulallah, bu kötü kisilerin serrinden Allah seni kurtardi. Bu kötü kisiler bu günden sonra felah bulmayacaklardir, dedi.

O günden sonra öyle oldu. As bin Vail-i Sehmi ata binip iki ogluyla Mekke sirtlarina gitti. Atindan indi. Gezinirken ayagina bir diken batti. O, yilan soktu zannetti.
-Aman beni yilan soktu, diye bagirdi.

Iki oglu kosup baktilar. Ne bir diken beresi, ne de yilan sokmasina isaret hicbir yara yoktu. Fakat ayagi gün gectikce sisti. Ayaginin neden, sistigini bildigi halde iman etmedi.
-Muhammed'in Allahi beni öldürdü.
Dedi. Tepine tepine can verdi.
Esved bin Matlub Mekke disinda bir agac gölgesinde otururken birdenbire gözleri kör oldu. Bir Melek onu tutup basini agaca vurmaya basladi. Kendisi basini agaca vurduran melegi görüyor, etrafindakiler görmüyordu.
Kölelerine yalvardi:
-Aman beni bu melekten kurtarin! Sizleri azat edeyim, diye...
Köleleri basini agaca vurmaktan kendisini menetmek icin calisiyorlar, fakat muvaffak olamiyorlardi. O da:
-Beni Muhammedin Allahi öldürdü.
Diye basini agaca vura vura geberip gitti.
Esved ibni Yegus da Mekke nin disina cikmisti. Icinin karasi disina vurdu. Yüzü ve bütün vücudu simsiyah kesildi. Kapkara bir domuza benzedi. Cikip evine geldi. Fakat aile ve cocuklarindan hic kimse onu tanmadi.
-Ben Esved ibni Yegus 'um. Bu ev benim, siz benim evlatlarimsiniz.
Dediyse de ailesi ve cocuklari:
-Hayir, biz seni tanimiyoruz. Sen bir domuzsun. Bizim babamiz olamazsin. Geldigin yere git, dediler.
O da:
-Muhammedin Allahi beni bu hale getirdir.
Diye kafasini evinin kapisina vura vura geberip gitti.
Velid oglu Mugire de bir gün bir okcu dükkaninin önünden geciyordu. Ayagina bir okun ucu batti. Yakininda da birtakim kadinlar vardi. Kadinlarin yaninda oku cikarmadi. Bu Ayagi ona öyle izdirap veriyordu ki feryadindan Mekke daglari inledi. Kücük cocuklar onun taklidini yaparak eglendiler.
-Muhammedin Allahi beni öldürdü.
Diye yerden otleri yolarak pek feci bir sekilde geberip gitti.

Kays oglu Haris de tuzlu balik yedi. Kendisini siddetli bir hararet bastirdi. Evvelce de tuzlu balik yedigi halde birsey olmazdi. Bu defa her ne kadar su ictiyse harareti gecmedi. Ictikce icti. idrar yolu tikandigi icin ictigini cikarmadi. O da digerleri gibi:
-Muhammedin Allahi beni öldürdü.
Dedi ve catlayarak geberip gitti.

Iste Peygamber Efendimize (S.A.V) laf atan ve onunla ugrasan akibetide böyle olur.
Allah yar ve yardimcimiz olsun.>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>Amin

Selam ve Dua ile................................

ALLAH razi olsun abi elinize emeginize saglik