Dostlardan biri anlatıyor...
Gavs Hz. lerine bir vesile ile sorduk;
"Sultanım cemaat çok kalabalık olduğu halde yapılan sohbetlerden bir feyiz ve muhabbet alamıyoruz.
Bazen de üç beş kişilik bir ortamda yapılan sohbette çok daha fazla feyz ve muhabbet olduğunu müşahede ediyoruz.
Acaba bunun nedenleri nelerdir?"

Gavs Hz. leri buyurdular ki;
"Bunun üç sebebi vardır, bu üç sebepten biri ya da bir kaçı zuhredince o ortamdan feyiz ve muhabbet kesilir."

"1-Ya sohbet eden kendi nefsinden konuşuyordur...
Yani gafildir. Varlık duygusu ile konuşuyordur.
Allah ın rahmetine, Sadatların himmetine yönelmemiştir."

"2-Ya da cemaat aynı şekilde gaflet içindedir ve adabı gözetmeksizin mecliste bulunmaktadırlar.
Yani kalpler dağınık beklentiler farklıdır.
Allah'ın rahmetine, Sadatların feyzine yönelmemişlerdir."

"3-Veyahut cemaat sohbette geçen konularda birbirlerinin eksiklerini görme gayreti içindedir.
Yani şu şunun eksiği, bu da bunun eksiği gibi düşünerek herkesin topu birbirlerine atmasıdır."

Sonra Gavs Hz. leri durdular ve üçüncü maddeyi işaretle buyurdular ki;

"Vallahi biz bundan nefret ediyoruz...."