Allah’ın sevgili kullarından en seçkini insanlığın yaratılmasına neden ve vesile olan kâinatta ki en büyük davanın lideri tüm hayırlara vesile olan, insanlığın en hayırlısı, en hayâlısı, en şereflisi yaratılmışlar içinde sevgiye saygıya edebe en layık olan kâinatın yaratıcısının habibi olma sıfatına ulaşan kâinatın gözbebeği, sultanı Efendimiz sallahu aleyhi ve selem.

Yine bugünümde sensiz geçti ya Resulullah. Bu gecemde sensiz… Ne zaman hicranım vuslata dönüşecek bekliyorum. Bekledikçe mum gibi eriyor tükeniyorum. Günlerim hep bomboş geçiyor sensiz. Muhammedi olmayan bir gün nasıl dolu olabilir ki? Sevgiden bu kadar uzak bir kula şefaat eder misin? O benim ümmetimdendir, bırakın Kevser Havuzuna gelsin der misin? Ben hep bu sesi bekleyeceğim Ya Resulullah.

Seni Ebubekir’in kalbiyle sevmek isterdim, Ömer’in gözüyle bakmak isterdim, Osman’ın hissi ile hissetmek isterdim, Ali gibi can sunmak isterdim canlar feda olan canına.

O efendiler gibi olamasam da kalbi Medine’de atmaya başlamış, Mescidinin avlusunda yalın ayak gezen, Medine kedilerini Ebu Hureyre’nin kedileri diye seven ismi seninle aynı olan Muhammed Nebi gibi sevmek isterdim. Ve bu çocuğun elektrik teknisyenliği yapan ve sana can sunmak arzusuyla yanan ve amacına ravzanda olması gereken bir elektrik işinde elektrik çarpması sonucu sana ulaşan babası gibi sevmek isterdim.

Muhammed Nebi ismindeki çocuk daha çok küçük yaştadır. Babasına babacığım neden “Medine bu kadar sıcaktır” diye sorar. Babası da çocuğuna “oğlum çünkü Medine’de iki tane güneş var” diye cevap verir.
Muhammed Nebi “babacığım benim bildiğim dünyayı ısıtan tek güneş var” diyince babası “oğlum bir de kâinatı aydınlatan ve ısıtan güneş vardır. O güneş de Medine’de olunca sıcaklık iki kat oluyor.” demiştir.

Seni övmeden dillerin, seni sevmeden kalplerin aciz olduğu bu âlemde biricik tesellim sana olan muhabbetime, sevgime olan iştiyakımdır. Nankörce bir ümmet oldum sana, seni sevenleri bilmeden seni sevdiğimi söyledim. Hiç sevemedim ya Resulullah. Ama seni sevmeye hep iştiyaklı oldum. Sevsem de kalbim dursa dedim ama beceremedim. Sevgiden bu kadar uzak ama sana susamış bir kula şefaat eder misin?

Her zaman senin yaşadığın dönemde yaşamadığımın hüznünü yaşıyorum. Ama içimden bir korkuyu da atamıyorum. O korku tüm ashabının yaşadığı ve görevinden terhis olunca niçin yarı yolda bıraktım efendimi diye başını saklayan Musab’ın yaşadığı korkudur. Ya sen elimdeyken seni kaybedersem korkusu, ama bu korkuyu hiç çekmeyeceğim zamanı senin şefaatinle bekliyorum ya Resulullah.

Seni Enes bin Malik gibi sevmek isterdim. Senin vefatından sonra bir mecliste hatıralar anlatılırken Enes’te başın önünde ağlarken biri ona sormuştu “Enes sen niye hiç konuşmuyorsun, Resulullah’ın vefatından sonra hiç gördün mü rüyanda” Enes “siz ne diyorsunuz ben hiçbir gece yok ki sırtımı yatağa koyayım, başımı yastığa koyayım da Resulullah’la beraber olmayayım, her gece ben onunlayım” diyordu.

Sana ait bir şeyler aradım bu günümde ama bulamadım bir türlü, ulaşamadım kabrine, kabrindeki kalbine, kalbinde ki Allah’a ulaşamadım ya Resulullah. Sevenler ne sevmiş ama seni Ya Resulullah, kâinatın yaratıcısı ne sevmiş, Cibril ne sevmiş, Ebubekir ne sevmiş, Ömer ne sevmiş, Sevr’de yılan ne sevmiş, örümcekle güvercin ne sevmiş. Durum böyleyken seviyoruz demeye müsaade var mı Ya Resulullah?

Bir gece rüyamda güzel yüzlü bir insan görsem sen olman ümidini taşırım kalbimde, bir yazı okusam sevgi sözleri içeren, hemen Allah’ın Resulü derim, bir an seninle olmak isterim de bir şey korkutur beni, ya seni kaybedersem düşüncesi, artık korku yok hep beraberiz diyecek misin ya Resulullah.

Seni hiçbir şey unutturamaz, ne geçen zaman ne de değişen mekân, zaman değişti seni unutturdular bize, deme bahanemizde olamaz. Aşkımla sana can sunamadım ya Resulullah. Seni görmeyip sana aşk ile bağlı olan kardeşlerinden biri kabul eder misin beni Ya Resulullah.

Bilirim ya Resulullah seversin ümmetini, çok bağlısın onlara sıkıntıları seni çok üzer, mutluluklarına sende sevinirsin ki Allah bu durumun üstüne kendi isimlerinden Rauf ve Rahim’i sana hediye etmiştir. Allah isimleriyle övdü seni, sende bu isimlerin hatırına mahşerde şefkat ve merhamet göster bize ya Resulullah. Ne olur şefaat et bu kullara.

Ya Resullah, Senden bahsetmek, Senin için konuşmak, Seninle konuşmak ne şeref bize. Bize seninle konuşma şerefi veren Allah’a hamd kainat zerreleri adedince olsun. Salat ve Selam sana ümmetin hasenatınca olsun.

Allah razi olsun güzel paylasimin icin sagol...

Sana ait bir şeyler aradım bu günümde ama bulamadım bir türlü, ulaşamadım kabrine, kabrindeki kalbine, kalbinde ki Allah’a ulaşamadım ya Resulullah. Sevenler ne sevmiş ama seni Ya Resulullah, kâinatın yaratıcısı ne sevmiş, Cibril ne sevmiş, Ebubekir ne sevmiş, Ömer ne sevmiş, Sevr’de yılan ne sevmiş, örümcekle güvercin ne sevmiş. Durum böyleyken seviyoruz demeye müsaade var mı Ya Resulullah?