Selamun aleykum.
Sevgili Peygamberimizin komsusu olan bir ihtiyar kadin vardi.
Kizini Resûl aleyhisselâma gönderdi:
''Namaz kilmak için örtünecek bir elbisem yok.
Bana, namazda örtünecek bir elbise gönder''
diye yalvardi. Resûlullahin o anda baska elbisesi yoktu.
Mübârek arkasindaki entariyi çikarip, o kadina gönderdi.

Namaz vakti gelince, elbisesiz mescide gidemedi.
Eshâb-i kirâm, bu hali isitince, Resûlullah o kadar cömertlik
yapiyor ki, gömleksiz kalip, mescide cemâate gelemiyor,
biz de her seyimizi fakirlere dagitalim, dediler.

ALLAH (c.c.)ü Teala hemen Isrâ sûresinin yirmidokuzuncu
âyetini gönderdi. Önce Sevgili Peygamberine,
(hasislik etme, birsey vermemezlik yapma!) buyurup,
sonra da, (sıkıntiya düsecek ve namazi kaçiracak,
üzülecek kadar da dagitma! sadakadan ortalama davran)
buyurdu.

O gün, namazdan sonra Hazret-i Ali, Resûlullahin yanina gelip:

-Yâ ResûlALLAH (c.c.)! Bugün çoluk çocuguna nafaka yapmak
için sekiz dirhem gümüs ödünç almistim.
Bunun yarisini size vereyim. Kendinize entari satin aliniz, dedi.
Resûl aleyhisselâm çarsiya çikip, iki dirhem ile bir entari satin aldi.
Geri kalan iki dirhem ile yiyecek almaya giderken, gördü ki,
bir âmâ oturmus:
-ALLAH (c.c.) rizasi için ve cennet elbiselerine kavusmak için,
bana kim bir gömlek verir, diyordu.
Almis oldugu entariyi bu â'mâya verdi. A'mâ entariyi eline alinca,
misk gibi güzel koku duydu.
Bunun, Resûl aleyhisselâmin mübârek elinden geldigini anladi.

Çünkü Resûlullah Efendimizin bir kere giydigi hersey,
eskiyip dagilsa bile, parçalari da misk gibi güzel kokardi.

(Fakirin''Yâ rabbi, bu gömlek sahibinin hürmetine benim
gözlerimi aç!'' diyerek dua ettigi gözlerinin açildigi
rivayet edilir...)

Sefaat, ini esirgeme bizden insaaAllah