İnsan, ipi boğazına sarılıp, istediği yerde otlamak için başıboş bırakılmamıştır, belki, bütün amellerinin suretleri alınıp yazılır ve fiillerinin neticeleri muhasebe için zaptedilir.

Bizler uzun bir seferdeyiz.Buradan kabre, kabirden haşre, haşirden ebed memleketine gitmek üzereyiz.

Dünya öyle bir meta değil ki, bir nizaa (kavgaya) değsin. Çünki fani ve geçici olduğundan kıymetsizdir. Koca dünya böyle ise, dünyanın cüz'i işleri ne kadar ehemmiyetsiz olduğunu anlarsın!...

Hastalık İnsanı Hakk'a İrşad Eden Bir Mürşiddir

Evet ibadet iki kısımdır:Bir kısmı müspet, diğeri menfi. Müsbet kısmı malumdur. Menfi kısmı ise, hastalıklar ve musibetlerle musibetzede za'fını ve aczini hissedip Rabb-ı Rahimine ilticakarane teveccüh edip, onu düşünüp, ona yalvarıp halis bir ubudiyyet yapar.
Bu ubudiyete riya giremez, halistir. Eğer sabretse, musibetin mükafatını düşünse, şükretse, o vakit ibadet hükmüne geçer. ( Lemalar )

Evet hastalık bu manayı bize ihtar edip der ki: "SENİN VÜCUDUN TAŞTAN, DEMİRDEN DEĞİLDİR. BELKİ DAİMA AYRILMAYA MÜSAİD MUHTELİF MADDELERDEN TERKİB EDİLMİŞTİR. GURURU BIRAK, AVZİNİ ANLA, MALİKİNİ TANI, VAZİFENİ BİL, DÜNYAYA NE İÇİN GELDİĞİNİ ÖĞREN" kalbin kulağına gizli ihtar ediyor.

Hem madem dünyanın zevki, lezzeti devam etmiyor. Hususan maşru olmazsa hem devamsız, hem elemli, hem günahlı oluyor. O zevki kaybettiğinden hastalık bahanesiyle ağlama ; bilakis hastalıktaki manevi ibadet ve uhrevi sevab cihetini düşün, zevk almaya çalış. ( Lemalar )

Cesed-i insan havaya, suya, gıdaya muhtaç olduğu gibi, ruh-u insan da namaza muhtaçtır.
Bediüzzaman

Rıza-yı ilahi kafidir. Eğer o yar ise, her şey yardır. Eğer o yar değilse, bütün dünya alkışlasa beş paraya değmez.
Bediüzzaman

Ramazan-ı Şerifteki oruç doğrudan nefsin firavunluk cephesine darbe vurur, kırar.Aczini, za'fını, fakrını gösterir. Abd olduğunu bildirir.
Bediüzzaman

Basını kaldır ve kendini tanıttırmak isteyen faal ve kudretli bir zat'ın,kudretli ve harika işlerine bak. sen basıboş olmadıgın gibi bu hadiseler de başıboş olamazlar.her birisi çok hikmetli vazifeler peşinde koşturuyorlar.
( Bediüzzaman Said Nursi )

İslâmiyet güneş gibidir, üflemekle sönmez.

Gündüz gibidir, göz yummakla gece olmaz.

Gözünü kapayan, yalnız kendine gece yapar.


(Mektûbat 347)