“Her hizmette ilk bayrağı çekenler ilk o meseleyi duyurmak için doğrulan,
o meseleyi ilk defa haykıranlar hiçbir zaman unutulmamalıdır..”
Evet, böyle diyor, bize dine hizmet yol, usul, erkan ve adabını öğreten büyüğümüz...
Bu sözden ilhamla çoğumuzun ismini bilmediği bir hizmet kahramanından bir hatıra
ama ne tüyler ürpertici bir hatıra nakletmek istiyorum...
Daha doğrusu iki kahramandan ..
Bir baba ve tam o babaya layık bir evlattan.
15 sene evvel yani 9 Ağustos 1988’de Zaman Gazetesinde Abdullah Aymaz ağabeyin
onlar hakkında yazdığı yazı fazla söze hacet bırakmadığından oradan aynen naklediyorum:
“Abdülkadir Üngan Hocaefendi( 1932-1971)
Kur’an Kursunda okuttuğu masum talebelerine “Şimdi ben dua edeceğim, siz amin deyin” dedikten sonra;
İslam cemaatine, bilhassa hizmet dairesine gelecek bütün bela ve musibetleri kendisine ve nesline vermesi için
Cenab-ı Hakka niyazda bulundu, masumlar da hep bir ağızdan, işin nereye varacağını bilmeden “Amin”dediler..
Birkaç gün sonra Saruhanlı’dan vaazdan dönerken içinde bulunduğu minibüsün
iki vasıta arasında kalıp ateş alması ile arkadaşları ile beraber yanarak şehit oldu.
Manzaraya şahit olanlar son anlarına kadar tekbir ve şehadet getirmekten geri kalmadıklarını hayretler içinde görüp, işittiler.
Oğluna bir vasiyet bırakmıştı. O günlerde bir hoca arkadaşı bunu okumaya kendinde güç bulamadı.
Yaşlanan gözleri elindeki kağıtta yazılanları artık görmüyordu. Aradan seneler geçti.
Mahdum(Memduh Üngan (1960- 25.07.1988)büyüdü.
Hafızlığının arkasından lise ve yüksek okul bitmişti.
Baba vasiyeti gereği hizmete başladı. Yurtta hizmet verdi, bir okulun temelinden bitişine kadar kan ve teriyle gayret gösterdi.
Geçen Ramazanda babasından bahsedilirken saygı duyduğu büyüğe
“Dua edin babamın öldüğü gibi öleyim” diye istirhamda bulundu..
Bir topluluk içinde de şehitlik için arzu izhar etti. Kurbana az kala;
“Ya Rabbi, şu okula emeğim geçti, bu güzel işin içine benim nefsim karışabilir.
Nefsime pay çıkmaması için buranın açılmasını bana gösterme” diye niyaz etti..
Ve bu ihlaslı dua kabul oldu..
İkinci bayram günü hizmet yolunda okulun hemen yanında bir trafik kazasında babasının peşinden yürüdü.”
Evet. zaten büyüğümüz de haber vermemiş miydi:
“Bu hizmetin halisleri trafik kazasından gidecek”
Ben ne zaman Memduh ağabeyi hatırlasam aynı zaman da Arap şairinin
şehid olan Sahabe-i kiram için dediği şu hüzünlü ifadeler de kalbime hutur eder:
“ Allah’ın dinini kendi omuzları üzerine kurdular.
Ve dünya kendilerine gülmeden de çekip gittiler.”
Salih OKUR
...Sermayem Rahmetin, İlacım Cemalindir...
YARSIN… CANSIN… ŞİFASIN
Konuyu Beğendin mi ? O Zaman Arkadaşınla Paylaş :)
03-20-2008, 09:01 PM
...Sermayem Rahmetin, İlacım Cemalindir...
» Bize ulasmak için affeyle@gmail.com adresine mail atin )
Normal
