 |
Birisi her gece kalkip Allah'i aniyor, O'na dua ediyordu. Seytan ona dedi:
- Ey devamli Allah'i anan kisi! Bütün gece Allah deyip çagirmana, yakarman
karsilik seni buyur eden var mi ki? Sana bir tek cevap bile gelmedi, daha ne
zamana kadar böyle yakarip dua edeceksin?
Adamin gönlü kirildi, basini yere koydu ve hüzün içinde uyudu. Rüyasinda ona
söyle dendi:
- Kendine gel uyan! Niye duayi, zikri biraktin? Neden usandin? Adam:
- Buyur diye bir cevap gelmiyor ki... Artik kapidan kovulmaktan korkuyorum,
dedi. Bunun üzerine dendi ki ona:
-Senin Allah demen, O'nun buyur demesi sayesindedir. Senin yalvarisin, Allah'in
senin ruhuna haber uçurmasindandir. Senin çabalarin, çareler araman, Allah'in
seni kendine yaklastirmasi, ayaklarindaki; baglari çözmesindendir. Senin
korkun, sevgin, ümidin, Allah'in lütuf kemendidir. Senin her Yarabbi demenin
altinda, Allah'in buyur demesi vardir.. Gafilin, cahilin gönlü bu duadan
uzaktir. Çünkü Yarabbi demeye izin yok ona. Agzinda da kilit var onun, dilinde
de... Zarara ugradigi zaman, aglayip sizlamasin diye Allah ona dert, agri, sizi,
gam, keder vermedi. Artik anla ki, Allah'a dua etmeni, O'nu çagirmani sAglayan
dert, Dünya saltanatindan daha iyidir. Dertsiz dua soguktur. Dertliyken yapilan
dua ise gönülden kopar...
|
|