Yunus Emre’ye:

–”Efendim, bizim bir hastamız var. Onun için bir ilaç söyler misiniz?” diye bir zat soru sormuş.

Yunus:

–”Ben size bir ilaç söylerim ama o ilacı siz kendiniz yaparsınız” deyip ilacı anlatmaya başlamış:

–”Tövbe kökünü istiğfar yaprağıyla kalp havanında tevhid tokmağı ile bir güzel dövüp insaf eleğinden geçirip, muhabbet balı kattıktan sonra aşk ateşinde pişiresiniz. En son kanaat parmağıyla yiyesiniz ki faydasını göresiniz.” Yunus, tevhidi tokmağa benzetmiş. Öyle ya! tokmak; aş yapar o da olmazsa baş yarar.

Tevhid, fren sisteminin balatasıdır. O aşındığı an kaza ve bela geliyor demektir.

İman kişiyi harekete sevk ettiği kadar hareketten men de eder; yani kişiyi durdurur. Hep gaz pedalına basmak kişinin felaketidir. Hep günah ve kabahat işlemekle hep gaza basmak arasında, mantık ve hareket farkı yoktur. İman, kişinin aynı zamanda fren sistemidir.

Allah’ın duyduğunu bilen kişi; günah sözleri ve gıybetleri işitmemeye çalışır.

Allah’ın gördüğüne iman etmiş olan kişinin; gözünü haramdan sakındırması, rahat rahat günah işlememesi lazımdır.

Kıyamet gününün idrakine sahip kişi; günahlarından dolayı sorgulanacağını ve çetin bir sorgudan geçeceğinin idrakinde olmalı. Yoksa kalbinde iman kök salmamış iffetsiz bir kadını kim, nasıl durdurabilir? Siz o kadın için on nöbetçi tutun, o zina etmek isteyince ona bir an bile yeter ve artar. Suç işlemeyi aklına koymuş bir insanı kim durdurabilir? Hangi kanun adam öldürmeyi, hırsızlık ve arsızlık yapmayı göze alan kişiyi, etkisiz hale getirebilir?

Alim bir zat olan Kâşif El Gıta mihrapta otururken utanmaktan nasibini almamış bir dilenci, defalarca onu rahatsız edip ondan para istedi. Kâşif ona bir şey vermezdi. Bunun üzerine dilenci birçok insanın içinde ona tükürür. İnsanlar dilencinin üzerine yürüyünce Kâşif, “Bu dilenciye herkes para versin” der ve yüklüce bir para toplarlar. Kâşif parayı dilenciye verir ve üstelik özür de diler. İman sizi sizden korur, sizi başkalarından korur.

Bel’am Bin Baur, imanlı ve âlim bir zat idi, ismi azamı bilirdi, duaları da makbul idi. Kendi de kendisini, çok imanlı sanırdı. Bir gün Firavun onu huzuruna çağırdı. Mevki ve makam ateşine ve heyecanına düşen Bel’am, merkebine atladı ama merkeb bir türlü yola koyulmadı. Bel’am bu eşeği yürütmek için öldüresiye dövdü ve eşek de öldü. İşte Kur’an, bu kişiyi köpeğe benzetmiştir. Sen köpek olmaya karar verince seni ne durdurur?

Tüm insanlar görünmez zincirlerle bağlıdır. Şehvet zinciri, ahmaklık zinciri, sevgi, iman zinciri, mevki-makam zinciri gibi. İman öyle bir zincirdir ki sana kutlu bir bağ olmuştur. Kuduz kişi artık kurtuluş ümidi kalmayınca etrafındakilere: “Beni bağlayın çünkü ben su isteyeceğim, ağzımdan köpükler çıkacak, sizi; ‘beni bırakın’ diye kandırmaya çalışacağım her şeyden öte sizi ısırmaya yelteneceğim, ama aldanmayın” şeklinde konuşur. İşte iman, insanın azgınlığını durduran bir bağdır.

“Ya rabbi bağlayacaksan bizi iman zinciriyle bağla, köle olacaksak imana köle olalım, şehvete, mevki makama değil.” (Amin)

Ya rabbi bağlayacaksan bizi iman zinciriyle bağla, köle olacaksak imana köle olalım, şehvete, mevki makama değil.” (Amin) kardeşim..

Allah Razi olsun

Allahumme amin!

“Ya rabbi bağlayacaksan bizi iman zinciriyle bağla, köle olacaksak imana köle olalım, şehvete, mevki makama değil.” (Amin) ellerıne sağlık kardeşim güzel bir paylaşım