ŞEYTANLA SOHBET



________________________________________

Efendimiz S.A.V ve iblis arasındaki konuşma, Seceret-ül Kevn'den
Muhîddin-i Arabî) îbni Abbas (R.A.) den naklen Muaz bin Cebel rivayet
ediyor;
Bir gün Rasulüllah (S.A.V.) Efendimiz Hz. Eyyüb El-Ensarî'nin evinde ashabı
ile sohbet ederlerken, dışarıdan:
- Ya Rasülullah! Görülecek, halledilecek bir işim var. Halli için içeriye
girmeme müsaade buyurur musunuz? diye bir ses geldi. Bu sesi işiten
Rasulüllah (S.A.V.) Efendimiz ashaba dönerek:
- Bu sesin sahibinin kim olduğunu biliyor musunuz
- Allah ve Rasülü en iyi bilendir. Sesin sahibinin kim olduğunu bilmiyoruz
ya Rasûlullah! dediler. Efendimiz:
- O, melûn îblîs'tir Allah'ın laneti O'nun üzerine olsun, buyurunca
Hz. Ömer (R.A.) hemen yerinden fırlayarak:
Ya Rasûlullah! izin veriniz. O'nu hemen öldüreyim, dedi.
- Dur ya Ömer! Bilmez misin ki O'na belli hır vakte kadar mühlet
verilmiştir. Buna kimse muktedir değildir. Öldürmeyi aklından çıkar,
dedikten sonra şöyle buyurdu:
- Kapıyı açın, gelsin. O, buraya gelmek için emir almıştır. Söyleyeceği
sözleri iyice anlamaya çalışınız'.
Rasûlüllah'ın izni üzerine açılan kapıdan melun îblîs içeri girdi. Gözleri
yukarı doğru açılmış, kafası büyük bir fil kafası gibi. şaşı, köse bir
ihtiyar görünümünde. îblîs:
- Selam sana ya Muhammedi Selam size ey Peygamber ashabı! diye selam verdi.
İblîs'in selamını kimse almadı. Peygamber (S.A.V.) Efendimiz:
- Selam Allah'ındır ey mel'un! buyurarak, bize niçin geldin ya laîn? diye
sordu.
İblis:
- Ben de buraya gelmekten çok rahatsız oldum. Allah-u Teala'nın, bir
melekle; "Habibim Muhammed'e (S.A.V.) zeliline bir şekilde gidecek ve
insanları nasıl aldattığını anlatacaksın. Sana ne sorulursa doğru cevap
vereceksin şeklindeki emri üzerine buraya geldim." dedi.
Bunun üzerine Peygamberimiz (S.A.V.) Efendimiz.
- Ya mel'un! Söyle bakalım. insanlar arasında en çok sevmediğin kimdir? diye
sordu, îblîs:
- Sensin ya Muhammedi diye cevap verdi. Rasülüllah:
- Benden sonra en çok kimleri sevmezsin? diye sordu, îblîs:
- Adil devlet reislerini, ilmiyle amel eden alimi, Varlığım Allah yoluna
adayan müttakî genci.
Sabırlı olan fakiri ki, ihtiyacım üç gün üst üste hiç kimseye anlatmaz,
halinden kimseye şikayet etmez. Şükreden zengini ki, kazancı helal yoldandır
ve Allah rızası için harcar ,fakir ve yetimleri korur.
Kur'ân-ı hıfzederek onunla amel edeni ve beş vakit Allah (c.c.) rızası için
ezan okuyan .müezzini, Dinine bağlı, daima abdestli olan zahidi ve kendini
haramdan sakınan merhametli kalb sahi-bini; Helal yiyip cömert olan kişiyi
ve Hakk için tevazu edip, ahlakı güzel olanı; Herkes uyurken gece kalkıp
namaz kılanı; Allah (c.c.) için sevişen iki genci,
Cemaatle namaz kılmaya çok istek ve dikkatli mü'mini kalbinde bir şey
olmaksızın arkadaşlarına nasihat verip, Allah'ın (c.c.) tekeffül ettiğini
tasdik edeni; İhlaslı ve tesettüre riayet eden kadınlara yardımcı olan
kimseyi; ölüm her an gelecekmiş gibi hazırlık yapan müslümanı hiç sevmem.
Bunlar benim can düşmanlarımdır, diye cevap verdi.
Resülullah (S,A.V.) Efendimiz ile îblis arasında şu konuşma geçti
- Ümmetim tadil-i erkan üzere namazını eda etse nasıl olursun?
- Beni bir sıtma tutar, tir tir titrerim. Kul Allah için secde ettikçe bir
derece yükselir.
- Peki, oruç tuttukları zaman?
- Elim, ayağım bağlanır. Ta onla iftar edinceye kadar.
- Kur'an okudukları zaman?
- Eririm. Suda eriyen tuz, 'Ateşte eriyen kurşun gibi.
- Hacc etseler?
- Boynuma bir zincir vurulur.
- Sadaka verdikleri zaman nasıl olursun?
- İste o zaman halim çok kötü olur. Sanki sadaka veren başımdan aşağıya beni
ikiye böler.
Zira sadakada şu hasletler vardır;
Sadaka verenin malı bereketlenir. Allah-u Teala sadakalarım cehennemle
arasında perde yapar, her türlü belâ sıkıntı ve üzüntüleri ondan giderir,
duaları makbul olur, Kıyamet günü hayırları mizanda ağır gelir.
İblîs'in bu sözlerinden sonra Resülüllah (S.A.V.
Efendimiz, ona sıra ile şu sorulan sordu.
- Ya mel'un! Beraber oturduğun arkadaşın kimlerdir?
- Faiz yiyenler.
- Dostların kimlerdir?
- Zina edenler, yalan söyleyenler.
- Yatak arkadaşların ve hizmetçilerin kimlerdir?
- İçki içenler, sarhoşlar.
- Misafirlerin kimlerdir?
- Hırsızlar.
- Elçîn ve habercilerin kimlerdir?
- Sihirbazlar. .
- Gözünün nuru nedir?
- Talak'a (Karısını boşamak için) yemin edenler.
- Sevgililerin kimlerdir?
- Cuma namazını terkedenler.
- Hazinedarın?
- Zekat vermeyenler.
- Peki, ya lain, senin kalbini ne kırar?
- Allah rızası için cihada giden atların kişnemesi.
- Senin cismim ne eritir?
- Günahlarına tövbe edenlerin tövbesi.
- Ciğerini parçalayan nedir?
- Gece ve gündüz Allah'a çokça yapılan istiğfar.
- Peki, yüzünü ne kara eder?
- Gizlice verilen sadaka
- Gözünü kör eden?
- Teheccüd (gece) namazı.
- Başım eğdiren?
- Çokça cemaatle kılınan namaz ve sana devamlı getirilen salavat.
- Sana göre insanların en sevimli-si kimdir?
- Namazlarım bilerek kasden bırakanlar.
- Sana göre insanların en şakîsi kimdir?
- Cömertler.
- Seni işinden ne alıkoyar?
- Alimlerin meclisleri.
- Ebu Bekir için ne dersin?
- Cahiliyyet devrinde bile bana itaat etmeyen O. İslam'a girdikten sonra mı
itaat edip yalan söyleyecek?
- Peki Ömer için ne dersin?
- Her gördüğüm yerde ondan kaçarım.
- Peki Osman için?
- O'ndan pek çok utanırım.
- Peki ya Ali için ne dersin?
- O'nunla başa çıkamam! Beni kendi başıma bıraksa. Ben de O'nu bıraksam. Ama
O beni bırakmaz.
Resülüllah (S.A.V.) İblîs'in bu sözlerinden sonra söyle buyurdu.
- Allah'a hamdolsun. Ey şakî Ümmetimin saadete kavuşması için ahiretine
hazırlanmasını sağladın.
Bunun üzerine İblîs de şöyle dedi:
- Ya Muhammedi Ümmetinin saadeti için nasıl ferah durursun? Ben o belli
vakte kadar sağ kald?kça, onların kan damarlarında dolaşır, vesvese veririm.
Beni yaratan Allah'a yemin ederim, ki, onların alim ve cahillerim, abid ve
tacirlerini velhasıl hepsini azdırırım. Yalnız Allah'ın salih kulları
müstesna. İşte onları azdıramam.
Rasülüllah (S.A.V.) Efendimiz:
- Sana göre bu salih kullar kimlerdir. Ya Lain? diye sorunca İblîs;
- O salih kul ki mal ve parayı sevmez, medhedilmekten hoşlanmaz, hemen onu
bırakır, kaçarım. Bir kimse ki malı, parayı ve övülmeyi sever, kalbi dünya
arzularına bağlıdır. İşte o benim en itaatkar dostumdur.
Sonra benim yetmişbin tane çocuğum vardır. Onların her birini bir yere tayin
etmişimdir. Her çocuğumun da yetmişbin tane şeytanı vardır.
Onların bir kısmım ülemaya, bir kısmım meşayiha, bir kısmım ihtiyar
kadınlara musallat etdim. Bir kısmım gençlere ve çocuklara gönderdim.
Gençlerle aramız gayet iyidir. Çocuklarla da bizimkilerin istedikleri gibi
oynarlar. Bir kısmını da âbid ve zahidlere yolladım. Her taraflarından hücum
ederler. Öyle bir hale gelirler ki, başlarlar, çeşitli sebeplerden herhangi
birine sövmeye. İşte böylece ihlasları gider. Yaptıkları ibadetleri ihlassız
olur. Fakat bu durumlarının farkında olamazlar.
Rasûlallah (S.A.V.) ile iblis arasındaki konuşma şöyle devam etti:
- Rabbinden neler taleb ettin?
- On şey taleb ettim.
- Nedir o taleb ettiklerin ey mel' ün?
- Şunlardır: Birincisi, Allah'tan beni, Adem oğullarının malına ve evladına
ortak etmesin! diledim. Bu ortaklık talebimi yerine getirdi. Ki bu (Onların
mallarına ve çocuklarına ortak ol. Onlara vaad et. Halbuki şeytan onlara
aldatıştan başka ne vaad eder "îsra: 64") ayet-i celîlesi ile sabittir.
Besmelesiz kesilen her hayvanın etinden, faiz ve haram karışan her yemekten
yerim. Şeytandan, Allah'a sığınılmayan malın da ortağıyım. Öyle ki, cinsî
münasebet anında besmele çekmeyip şeytandan Allah'a sığınmayan kimse ile
birlikte, hanımı ile birleşirim. Ve o birleşmeden hâsıl olan çocuk bize
itaat eder, sözümüzü dinler.
Her kim hayvana (veya vasıtaya) binerken haram yola gitmeyi isteyerek
binerse ben de onunla beraber binerim. Ona yol arkadaşı olurum. Bu da ayet
ile sabittir. Allah-u Teala bana şu emri verdi: "Onlar üzerine
suvalilerinle, piyadelerinle yaygara çıkart. -îsra: 64-"
Kendime kardeşler istedim. Bana mallarım israf edenlerle, ma'siyet yoluna
para harcayanları verdi. Bu da şu ayet-i celîle ile sabittir. "Çünkü
(mallarını) saçıp savuranlar şeytanların kardeşleri olmuşlardır. Şeytan ise
Rabbine (karşı) çok nankördür.")
Ben Adem oğullarını görebileyim, fakat onlar beni görmesinler diye, diledim.
Allah kabul etti.
Bunun üzerine Resülülah (S.A.V.) şöyle buyurdu.
- Eğer bu söylediklerin! Allah'ın (c.c.) Kitabındaki ayetlerle isbat
etmeseydin seni tasdiklemezdim.
Ya Muhammedi Ben hiç kimseyi azdırmaya, delalete düşürmeye kadir değilim.
Ancak vesvese vererek kötü bir şeyi güzel gösterebilirim. Eğer delalete
düşürmeye imkanım olsaydı, dünyada Allah'a ve Peygamberlerine inanan hiç bir
insan bırakmaz, hepsin! delalete ve küfre sürüklerdim.
Nasıl ki, sen de, hidayete kadir değilsin. Zira Sen ancak Allah'ın Rasülüsün
ve tebliğe memursun. Şayet hidayet elinde olsaydı yeryüzünde tek kafir
bırakmazdın.
Sen, Allah'ın mü'min kulları için bir hüccetsin... Ben de, kendisi için
ezelde şekavet yazılan kimselere bir sebebim.
Hidayet de, dalalet de ancak Allah' tandır


bu konunun buraya kadar tasinmasin da emegi gecenlerden Allah razi olsun.. dinimiz paylasim dinidir...

Ben Bu Kadar çok şey Bilmiyordumm Bunlar Beni Gerçekten çok Etkiledii...herşeyi şimdi Daha Iyi Anliyorumm..allah Razi Olsunn..allah Mekaninizi Cennet Eylesin Kardeşlerim..

Allah razi olsun

Allah razı olsun. Ben bunu biliyordum. Eklemeyi düşünüyordum ama sen eklemişin ellerine ve yüreğine sağlık.

ALLAH razı oLsun emeğine sağLık..