Soru:
"... Efendi tarikatına bağlı bir yakınım hac seyahatinde himmet istemiş o da ona yardım etmiş. Direkt Allah'tan yardım istemek varken aracı kullanmak ne kadar doğru.

Cevap:
Mümin bunaldığında, dara düştüğünde, kendisini çaresiz hissettiğinde Sonsuz Kudret Sahibi Allah'a sığınarak ondan yardım diler. Fatiha suresinde bulunan ve devamlı okuduğumuz "Yalnız sana ibadet eder ve yalnız senden yardım dileriz" mealindeki âyet, manevi bir kaynaktan yardım dilenecekse bunun ancak Allah olabileceğini açıkça ifade etmektedir. Aslında maddi bir kaynaktan mesela güçlü, kudretli, zengin... kimselerden gerekip de yardım dilediğimizde de onlardan gelen yardımın Allah'tan olduğunu bilmemiz, bu şuur içinde olmamız gerekir; çünkü onlara bu güç ve imkanı veren de Allah'tır, onların bize yardım etmelerine izin ve imkan veren de Allah'tır.
Bu konuda tartışılan mesele, "tevessül" kelimesiyle ifade edilen "Allah'ın yardımını dilerken araya vasıta koymaktır". Burada dikkat edilmesi gereken husus "Yardımın yalnızca Allah'tan geleceğidir"; eğer böyle değil de Allah'tan başka bir varlığın da, O'ndan bağımsız olarak kullara yardım edebileceğine inanırsak şirke düşmüş oluruz. "Yardım, himmet, feyiz..." yalnızca Allah'tan gelir. Pekiyi bu yardımı dilerken "Ya Rabbi, filan kulunun (peygamberin, şeyhin, velînin...) başı, hatırı, nezdindeki yeri... için bana şunu ver, lütfet, şu dileğimi kabul buyur..." dersek bu şirk olur mu? Şirk olmazsa meşru mudur, faydası var mıdır?
Yardım Allah'tan dilendiğine; Onun, verecekse araya vasıta koymadan da verebileceğine inandıktan sonra "dilekleri kabul etmesi için faydalıdır" inancı ile araya, O'nun sevdiğine inanılan birinin konması; yani "onun hatırı için" denmesi elbette ki şirk olmaz. "Meşru mudur ve faydası var mıdır?" sorusunu ise İslam alimleri farklı şekillerde cevaplandırmışlardır. Bir guruba göre ölmüş bir kimseyi araya koymanın faydası yoktur, böyle bir uygulamanın sahih delili de bulunmadığı için meşru değildir. Diğer guruba göre Hz. Peygamber, onun amcası Abbas vasıta kılınarak Allah'a dua edilmiş, ondan yağmur istenmiştir. Diriler için caiz olan ölüler için de caiz olur; çünkü Allah'ın sevdiği kullar fani dünyadan ayrıldılar diye Allah katındaki itibar ve değerlerini yitirmezler.
Şeyhten himmet (yardım) istemek yukarda açıklanan tevessül şeklinde olmuş ise bunun hükmünü açıklamış olduk. Böyle değil de doğrudan şeyhten bir şey istenmiş, mesela "bana şifa ver, derdime çare bul, beni şu sıkıntıdan kurtar..." denilmiş ise büyük hataya düşülmüş demektir, tövbe etmek ve bir daha yapmamak gerekir.

Bu Dünyada Evliyanin Belli Olmasi Lazim Değildir. Velinin, Kendi Vilayetini Bilmeside şart Değildir. Kendi Vilayetini Bilmeyen Evliya çok Idi. Bunlari, Başkalari Nasil Taniyabilir Tanimalarina Lüzumda Yoktur. Evet, Peygamberlerin "aleyhimüsselam" Harikalar Göstermesi Lazimdir. Böylece, Nebi, Nebi Olmayandan Ayrilir. çünki, Nebinin Peygamberliğini Tanimak Herkese Lazimdir. Evliya, Insanlari, Kendi Peygamberlerinin şeri'atine çağirdiği Için, Peygamberlerinin Mu'cizeleri Kendilerine Yetişir. Evliya, Eğer şeri'atden Başka Bir şeye çağirmiş Olsaydi, O Zaman, Harikalar Göstermesi Elbette Lazim Olurdu. Din Alimleri, Herkesi, Kitaplarda Yazilan Emirleri Yapmaya çağiriyor. Insanlari Allahü Tealaya Da'vet Etmeleri, Hak Tealanin Rahmetlerinden Bir Rahmettir. ölü Kalpleri Diriltmesi, Harikalarin En Büyüğüdür.
O Büyükleri Yalancilardan Ayiran Farklarin En Açiği, Her Sözlerinin, Hareketlerinin şeri'ate Uygun Olmasi, Yanlarinda Bulunanlarin Kalplerinde Allahü Tealanin Korkusu Ve Sevgisi Hasil Olmasidir Ve Başka şeylerden Soğumalaridir. Evliya Ile Münasebeti Olanlarda, Bu Alametler Hasil Oliur. Münasebetleri Olmayanlar, Zaten Herşeyden Mahrumdur.

Kaynak: Se'adet-i Ebediyye

ajanım bu Se'adet-i Ebediyye kimin eseri ? yazarı kim acaba biliyormusun

ben göremedim yada gozumden kactı

Admin Kitabin Adi
Tam Ilmihal (se'adet-i Ebediyye)
Hazirlayan: M.siddik Gümüş

Allahü tealanın sevgisine kavuşmak için çalışana (Salih) denir. Bu sevgiye kavuşmuş olana (Arif) veya (Veli) denir. Başkalarının da kavuşmalarına vasıta olana (Mürşid), bunların üçüne de (Sadık) denir.Tevbe suresi, yüzyirminci ayetinin meal-i şerifi, (Ey mü'minler! Daima, her zaman, sadıklar ile birlikte bulunun!)dır. Bir hadis-i şerifde, (Allahü tealanın, kalbime akıtdığı, doldurduğu feyzlerin, nurların hepsini Ebu Bekrin kalbine akıtdım) buyuruyor. Bunlardan ve benzerlerinden anlaşılıyor ki, dinimiz, Evliya ile beraber bulunmayı, Resulullahın yolunu bunlardan öğrennmeği istemekdedir.

sagol tsk ederim bilgi icin

Abartmayalim insallah bazi durumlari