Evet biz nekadar muminiz veya ben ne kadar muminim?Allah'ü teala insanı en şerefli varlık,insan olarak yarattı.Biz müslümanları'da en şerefli ümmetten yarattı.isteseydi bizleri bir ağaç çöpü,bir böcek olarakta yaratırdı.Ama bize şeref verdi en kutlu ümmetten,en şerefli ümmeten bir ferd olarak yarattı.Peki biz buna layıkmıyız,düşünmek lazım?bizden önce hiç bir ümmet cennete giremiyecek ve bu ümmetten önce hiçbir ümmete şefaat edilmiyecek.NEDEN?
çünkü bizler kainatın efendisinin (s.a.v) ümmetiyiz.bizlere öyle kutsal bir miras bıraktıki hiçbir ümmete nasip olmadı.Ama malesef çok üzülerek söylüyorum biz bu mirasa yeterince sahip çıkamadık.yazık ettik kendimize.peygamber efendimiz(s.a.v) bu ümmetin hidayete ve Allah'a ulaşması için gerek kendi gerekse sahabe efendilerimiz kendi hayatlarından,canlarından,mallarından çok büyük fedakarlıklar yaptılar.Aç kaldılar,sussuz kaldılar,işkence gördüler,ailelerinden yıllarca uzak kaldılar,gerektiğinde hayatlarını feda ettiler.Ama bugün bakıyorum biz nerelerdeyiz?Artık uyanma zamanı gelmedimi!Biz ne zaman muhammedi olabileceğiz!yarın mahşerde efendimizin(s.a.v)huzuruna çıktığımızda şefaat istiyeceğiz.peki hangi yüzle!demezmi efendimiz bize evladım, sen benim hangi sünnetimi yaşadın.ne misvak kullandın,ne namazlarda sünnetlerimi kıldın,birgün bile bir salavat çekmedin,kendini ve hayatını bana ve sahabelerime benzetmen gerekirken modanın,nefsinin peşinden gittin.biz ozaman ne diyeceğiz!Düşünmek lazım.sevgili kardeşlerim yazdıklarımız kağıtlarda kalmasın,internet sayfalarında kalmasın,onları yaşantımızın,hayatımızın sayfalarına yazalım.onları yaşadığımız zaman inanınki bu dünyada bize cennet olur.benim bu düşüncelerime katılan kardeşlerim varsa,bana cevap versinler.hatta görüşüp Allah rızası için tanışabiliriz.ben ankarada oturuyorum.gönlü iman nuruyla dolu kardeşlerimle bir araya gelmek isterim.çünkü anlatacak ve yaşanacak çok şey var.'RABBİNİ KAYBEDEN NEYİ BULMUŞKİ,RABBİNİ BULAN NEYİ KAYBETMİŞKİ!' selam ve dua ile'Mehdix'.