Raşahat sahibi Şeyh safi (rah) anlatıyor:
Hacegan yolunun büyüklerinden Mevlana Hüsameddin Buhari’nin
Babası Hamidüddin şaşi (rah) vefat döşeğinde idi.
Bu zat büyük alimlerdendi.Şah-ı Nakşibend’le aynı dönemde yaşamıştı.
Şah-ı Nakşibend’e büyük hürmet. sevgi ve saygıları vardı.
Fakat o kalp doktoruna teslim olup seyru sülük terbiyesi almamıştı.
Kendi ilim ve tedbiri ile yetişmiş ti.Zahiren helal ve harama dikkat etmiş,
Farzları yapıp ,haramlardan kaçınmış,fakat kalbine pek eğilmemişti.
Oglu Hüsameddin Buhari ise Emir Hamza’nın (ks) irşatta halifesi idi.
Emir Hamza da Seyyid Emir Külal’in (ks) ogludur.
Hamiddüddin Şaşi vefat anında sıkıntı ve ızdıraba düştü.
Oğlu ve dostları baş ucunda idiler.Bir ara oğlu:
-Baba ne haldesin? Diye sordu. Babası:
-Benden şu anda kalb-i selim istiyorlar.O da bende yoktur.
Nasıl elde edileceğini de bilmiyorum!”dedi.Hüsameddin Buhari babasına:
-Sakin olun, kalbinizi bana bırakın. Selim kalbin ne olduğunu anlayacaksınız!” dedi.
Ve derin bir murakabeye daldı. Bir saat kadar öyle kaldı.
O anda CENAB-I HAKK’A yönelip babasını bu ızdırap ve endişeden kurtaracak-
İlahi rahmet ve sakinet istedi. Orada bulunan diğer müminler de dua ettiler.
Gözlerini açtığında, babasının yüzüne bir nur ve huzur inmişti.
Kalbi dünyadan ayrılık, yanlızlık ve ölüm endişesinden kurtulup ALLAH ile huzur bulmuştu.
İnen rahmet ve sakinet ile ızdırabı gitmişti.
Bu arada gözlerini açtı, bulduğu huzurun sevincini ve kaçırdığı fırsatın hasretini şöyle dile getirdi:
-Oglum! ALLAH sana bol mükafat versin. Meğer bize lazım olan iş bütün ömrümüzü
Bu kalbi elde etmek yolunda harcamak imiş. Fakat ne yazık ki
Ömrümü başka türlü zayi ettim!”dedi.ne mutlu bu babaya ki salih evladının dua ve gözyaşı bereketi
İle YÜCE ALLAH’ın rahmetine kavuştu,huzur içinde dünyadan göçtü.” (şeyh safi,raşahat,45)